Antyle Holenderskie przewodnik

Ceny i waluta

Walutą obowiązującą na wszystkich wyspach jest gulden antylski(ANG). 1 ANG=100 centów. W większości miejsc można jednak płacić dolarami amerykańskimi. Wtedy reszta może być wydana w guldenach. 100 ANG to ok. 55-56 USD. Sieć banków jest dobrze rozwinięta.

Ceny noclegu kształtują się w wysokości 40-50 USD, obiadu ok.10 USD. W szczycie sezonu, czyli od grudnia do marca ceny mogą być trochę wyższe, niż poza nim. W centrach handlowych w stolicy można dostać produkty z niemalże całego świata, mniejsze supermarkety w pozostałych miasteczkach również są dobrze wyposażone.

Niespodzianką dla turystów jest to, że w wielu miejscach na Antylach Holenderskiech można dokonać zakupów tzw. „duty-free”,  – wolnocłowych, dlatego cena może okazać się miłym zaskoczeniem.

Co ze sobą zabrać?

Rejon Karaibów charakteryzuje się tropikalną pogodą, intensywnym i silnym promieniowaniem słonecznym. Należy zatem zabrać lekką, zwiewną odzież, obowiązkowo strój kąpielowy i środki ochronne przeciw szkodliwemu promieniowaniu UV. Konieczne także będą okulary przeciwsłoneczne i nakrycie głowy. Polecamy spakowanie bluzek z długim rękawem, które przydadza się podczas spacerów po okolicznych lasach oraz w przypadku, gdy egzotyczne słońce da nam się we znaki.

Aby upamiętnić cudowne chwile spędzone na wyspach, uchwycić ich piękno i zabrać je ze sobą do domu, koniecznie należy zabrać aparat fotograficzny.

Polecamy zaopatrzyć się w środki przeciw komarom, gdyż ataki tych natrętnych insektów mogą być bardzo męczące oraz w moskitierę, w przypadku, gdy planujecie nocleg pod gołym niebem. Przy planowaniu takiego noclegu należy także zabrać namiot, karimatę i śpiwór, latarkę i scyzoryk. Takie biwakowanie to doskonały sposób na ciekawą przygodę, szczególnie jeśli w planach jest trekking. Wtedy też nie można zapomnieć o odzieży i obuwiu trekkingowym oraz wygodnym plecaku. Jeśli wybieracie się na wycieczkę w góry, czy na zwiedzanie jaskiń polecamy zaopatrzyć się w odpowiednią odzież, która niestety może uleć zniszczeniu – wygodną, luźną.

Dobrze jest zapakować tabletki do oczyszczania wody, gdyby wystąpiła niemożność kupienia wody butelkowanej, szczelnie zamkniętej, a także w podręczną apteczkę – niezbędnik każdej podróży.

Regiony-antyli-holenderskich

Curacao

Curacao, ze stolicą Willemstad  – skarbem wyspy położoną na południowym wybrzeżu nazywana bywa królową archipelagu Antyli Holenderskich. Wyspa jest nizinna z wyjątkiem pagórkowatych obszarów na północnym zachodzie. Najwyższe wzniesienie – Sint Christoffelberg ma jedynie 375 m n.p.m.

Głównymi mieszkańcami wyspy są Kreole (aż 85% ludności), którzy posługują się językiem papiamento. Miejsce to słynie z dziedzictwa zarówno europejskiego, jak i afrykańskiego, reprezentującego wiele róznych narodowości. Cechą charakterystyczną, która wyróżnia Curacao, jak i pozostałe wyspy jest ich inność, odmienność. Miejsce to nie jest popularną destynacją wakacyjną, dzięki czemu zachowała się tutaj swoista naturalność, świeżość, nie ma tłumów i swobodnie można przemierzać i eksplorować magiczna krainę, odkrywać tajemnicze zakątki, których jest tutaj co niemiara.

Znajduje się tutaj rafineria ropy naftowej, krórej wydobycie i eksport jest ważna dla gospodarki kraju, a także międzynarodowy port lotniczy. Kiedyś Curacao było ważnym punktem handlowym Karaibów. Dziś wśród produkowanych na wyspie produktów żywnościowych oczywiście prym wiedzie przepyszny likier Curacao, wytwarzany z charakterystycznych, gorzkawych pomarańczy.

Santa Catharina jest małym, przyjemnym, przytulnym kurortem otoczonym przez urokliwą przyrodę, z wygodnymi apartamentami, domkami, restauracjami, kortami tenisowymi. W pobliżu znajdują się plaże Barbara i Mambo.

Boca Tabla to urocza zatoka, eldorado dla miłośników zdobywania jaskin i wielbicieli sportów wodnych. Teren jest częścią parku narodowego, za wejście pobierana jest więc niewielka opłata. Można uprawiać tutaj kitesurfing, windsurfing, surfing. Niezwykle widowiskowym zjawiskiem są morskie fale rozbijające się o płaskie, wyglądające jak stoły skały i spływająca woda przypominająca wodospad. Woda dzięki swej sile rzeźbi piękne elementy w skałach – naturalne mosty i tajemnicze jaskinie. Polecamy zwiedzanie tych jaskiń, gdyż może to być niecodzienne, niezwykłe przeżycie. Należy jednak uważać i nie wybierać się w te rejony w deszczową pogodę, gdyż może być ślisko i niebezpiecznie. Boca Tabla jest doskonałym miejscem na ucieczkę od cywilizacji i spotkanie z cudami natury.

Ciekawym miejscem na wyspie są także jaskinie Hato w pobliżu Willemstad – dawna siedziba zamieszkałych tu przed laty Indian Arowak. Wnętrze jaskini jest magiczne i spektakularne z pięknymi stalaktytami i stalagmitami. W pobliżu zobaczyć można także farmę najwiekszych afrykańskich strusi.

Jak dotrzeć?

Główne lotniska międzynarodowe znajdują się w Bonaire, Curacao i St. Marteen. Najbardziej popularnymi liniami lotniczymi latającymi na wyspy są LOT, Lufthansa i Air France. Połączenia oferowane są z lotniska w Warszawie.

KLM – holenderskie linie lotnicze wchodzące w skład holdingu Air France oferuje przeloty przez Amsterdam na Bonaire i St. Maarten. Za dopłatą w wysokości 40 EUR w jedną stronę można zabrać dodatkowe 20 kg bagażu.

Linie lotnicze Air France oferują połączenia do St. Maarten przez Paryż. Przylot do St. Maarten jest w godzinach przedpołudniowych, więc nie ma obawy, że trzeba będzie spędzać noc przed dalszym lotem np.  na wyspę Saba. 

Kiedy jechać?

Wyspy Niderlandzkie są egzotycznymi, pełnymi uroku zakątkami, gdzie słońce świeci przez cały rok, a średnia temperatura powietrza raczej w ogóle nie schodzi poniżej 20 st.C. Aby poczuć klimat tropików wybrać można się więc w każdym momencie, o każdej porze roku.

Jednak najlepszym, najdogodniejszym okresem na odbycie podróży w te rejony Karaibów są miesiące od grudnia do marca. Wtedy to jest szczyt sezonu, pogoda najpiękniejsza, niemalże bezdeszczowa, a zagrożenie nadejścia huraganów już nie występuje.

Klimat i pogoda

Wszystkie wyspy leżą w strefie klimatu równikowego. Średnie temperatura w styczniu to 20, natomiast w lipcu 26 – 28 st.C. Południowe wyspy pochodzenia kontynentalnego: Curacao i Bonaire, położone w południowo – wschodniej części Morza Karaibskiego, w pobliżu Wenezueli znajdują się w strefie klimatu suchego.

Między majem, a listopadem północne wyspy, które leżą w północno – wschodniej części Morza Karaibskiego, w strefie klimatu wilgotnego: Saba, Sint Eustatius i Sint Maarten mogą być nawiedzane przez huragany. To zjawisko pogodowe niestety czasem pojawia się w tych rejonach Karaibów. W okresie grudzień – marzec zagrożenia kataklizmami raczej nigdzie nie występują, a pogoda jest doskonała na spędzenie uroczych wakacji. Temperatura występująca w tych miesiącach waha się między 25 – 30 st.C. Prażące słońce, łagodne podmuchy rześkiego wiatru, spokojna, krystaliczna, cieplutka woda zapraszają do spędzania wakacji. Wtedy też ma miejsce szczyt sezonu.

Za wyjątkiem dwóch pochodzenia wulkanicznego – skalistej Saby i wyżynnej Sint Eustatius, wyspy są głównie nizinne, zbudowane ze skał wapiennych. Rozwinięte są tutaj zjawiska krasowe. Roślinność wysp jest głównie stepowa, znajdziemy też suche lasy równikowe i parki narodowe chroniące okoliczną przyrodę. Mieszkańcy niestety borykają się z problemem niedostatku wody, gdyż nie występuje tutaj system rzeczny. Dlatego też znajdują się tutaj największe na świecie stacje odsalania wody morskiej. 

Kuchnia

Kuchnia jest bardzo urozmaicona. Można rozkoszować się smakiem egzotycznych, karaibskich potraw, jednak jeśli tylko chcemy bez problemu dostać możemy danie kuchni europejskiej i azjatyckiej, właściwie kuchni z całego świata. Popularne są oczywiście wyśmienite dania z owoców morza i ryb, a także kóz i owiec z lokalnych hodowli.

Przysmakiem jest tutaj kaszanka z koziej krwi – może nie brzmi to zachęcająco, a jak smakuje? Spróbujcie sami! Charakterystyczne i przepyszne są małe, kukurydziane placuszki z serem – „arepitas con queso” oraz smaczna zupa z kaktusa o specyficznym smaku.

Kultura i religia

Antyle Holenderskie są zamorskim terytorium Holandii, głową państwa jest więc królowa holenderska, którą na wyspach reprezentuje gubernator.Władzę sprawuje lokalny parlament oraz rząd powoływany przez gubernatora. Rdzennymi mieszkańcami wysp są Indianie Arawakowie, zamieszkujący te tereny przed podbiciem ich przez hiszpańskich konkwistadorów w XV wieku. Regiony zostały skolonizowane i zaczęto sprowadzać niewolników z Afryki, co odbyło się echem w aktualnej strukturze ludności, gdyż 85% społeczeństwa to czarnoskórzy obywatele, 6% – biali, 5% – Indianie, a 3% – Kreole. Sporo jest także Wenezuelczyków i Kolumbijczyków, ze względu na bliskość położenia tych państw. Kolonizatorom zawdzięcza się więc mieszankę rasową występującą dziś na Antylach, latynoeuropejską. Wpływy afrykańskie widoczne są w wielu aspektach życia – w kulturze, tradycjach, lokalnym języku, kuchni, religii i muzyce. Gatunki muzyczne tambu i tumba także mają korzenie afrykańskie, a muzyka odgrywa istotną rolę w życiu mieszkańców.

Językiem urzędowym jest tutaj język holenderski. Występuje także język papiamento – to mieszanka holenderskiego, angielskiego, hiszpańskiego i portugalskiego. Używa go aż 65% społeczeństwa. Nie powinno być problemów z porozumieniem się po angielsku i hiszpańsku – języki te są często używane.

Libertate unanimous (łac.) – Zjednoczeni wolnością – to motto państwowe. Jak cała Holandia, także jej zamorskie terytorium jest miejscem o wysokiej tolerancji i powszechnej akceptacji. Nie występuje tutaj pojęcie rasizmu, duże znaczenie dla mieszkańców mają dobre maniery oraz szacunek dla władzy. Nieco pokrzywdzone mogą się czuć kobiety, gdyż przez dłuższy okres ich rola społeczna dominowana była przez mężczyzn, a skutki tego, mimo iż rola kobiet znacznie wzrosła w ostatnich czasach, odczuwane są do chwili obecnej. To mężczyźni nadal zajmują najwyższe stanowiska. Więź matki z dzieckiem jest ogromna i ma wielkie znaczenie, co często można zauważyć w piosenkach i przysłowiach. Ludność Antyli Holenderskich może nam się na pierwszy rzut oka wydawać zamknięta w sobie i odrobinę niedostępna, pozbawiona bezpośredniości, jednak wbrew pozorom przeważnie okazują się być przyjaźni, pomocni i radośnie nastawieni.

Główną religią występującą na terenie wysp, tak jak i w większości europejskich państw jest katolicyzm, który wyznaje ok 84% ludności. Wyznawców protestantyzmu jest ok. 12%. Zamieszkują tu także Żydzi, szczególnie na Curacao, gdzie można spotkać potomków Żydów sefardyjskich, którzy przybyli tutaj głównie z Amsterdamu i Brazylii. Sporo jest także ateistów.

Na granicy

Obywatele polscy przy przeprawianiu się przez granicę nie mają obowiązku wizowego, jeżeli pobyt nie przekracza 90 dni. Oczywiście konieczne jest posiadanie przy sobie ważnego paszportu.

Może się zdarzyć, że przy wjeździe do kraju kontrola celna zażąda pokazania biletu powrotnego lub wystarczającej na powrót ilości środków finansowych. Przy wyjeździe z kraju konieczne jest zapłacenie opłaty wylotowej w wysokości 20–30 USD za osobę, zależnie od konkretnej wyspy. 

Plaże

Plaże Antyli Niderlandzkich różnią od standardowych, „pocztówkowych”, bajecznych plaż karaibskich. Nie są piaszczyste ani porośnięte gajami palmowymi. Posiadają jednak swoistą magię i przyciągają. Skaliste wybrzeża i klimatyczne zatoczki usłane białym piachem koralowym także mają swój urok. Wschodnie wybrzeża Antyli charakteryzują się wyglądem niemal księżycowym i tajemniczo surowym. Szmaragdowe morze, przejrzysta woda i malownicze rafy koralowe stwarzają doskonałe warunki do nurkowania i windsurfingu. Znajdująca się u wybrzeży Curacao i Bonaire rafa koralowa prawdopodobnie jest najlepiej zachowaną rafą na Karaibach.

Większość plaż Curacao rozrzucona jest na południowo – zachodnim wybrzeżu. Na niektórych pobierana jest opłata, która zawiera także opłatę za plażowy leżak.
Plaża w Lagun na Curacao, niewielkiej portowej miejscowości jest miejscem, gdzie pośród widowiskowych klifów, urokliwych zatoczek odnajdziemy spokój i rajską atmosferę. Jest to miejsce dość kameralne, nie ma tu hoteli, można wynająć apartament, rozkoszować się swobodą i uciec od zgiełku miast.

Innymi plażami Curacao są Grote Knip z delikatnym białym piaskem, Boca Santa Cruz z nielicznymi w tym regionie palmami kokosowymi i bajecznymi klifami. Można tutaj spędzać czas pływając kajakami pośród zarośli mangrowych i zwiedzając tajemnicze, urokliwe jaskinie. Spokojna, kamienisto – żwirowa plaża Caracasbaai jest idealna do nurkowania, gdyż jest częścią podwodnego parku narodowego, a plaża Porto Mari posiada dobrze rozwinięte zaplecze gastronomiczno – usługowe i zyskała miano najlepszej plaży Curacao.
Na wyspie Bonaire znany, mieszczący się niedaleko stolicy wyspy jest Plaza Resort – doskonale wyposażony kurort z piękną prywatną plażą.

Regiony

Poznaj najciekawsze miejsca na Antylach Holenderskich. Sprawdź gdzie warto spędzić wakacje, do jakiej miejscowości się udać i gdzie można naprawdę odpocząć.

Zabytki

Każda z wysp zachwyca czymś innym. Niezwykle interesującym, ciekawym pod względem znajdujących się tam zabytków, miejscem jest stolica regionu, mieszcząca się na wyspie Curacao – Willemstad. To fascynujące, typowo portowe miasto zachwyca swą holenderską, a tutaj wręcz bajecznie kolorową architekturą, w szczególności niezwykła jest  malownicza starówka.

Architektura ta została wpisana na listę światowego dziedzictwa kulturowego UNESCO. Dlaczego budynki są tak kolorowe? Podobno pewien gubernator zażyczył sobie, aby je przemalować, ponieważ wcześniejsza biel raziła go w oczy, gdy odpoczywał podczas sjesty na tarasie swego domostwa.

Ciekawe jest położenie miasta. Leży nad oceanem i jest przedzielone urokliwą zatoką, która oddziela dwie dzielnice, połączone mostem pontonowym. Jedną z dzielnic jest Punda – najbardziej zabytkowa dzielnica miasta. Willemstad nazywany jest „małym Amsterdamem”, nic dziwnego – przylegające do siebie domy wyglądają jak rodem ze stolicy Holandii, a miasto zachwyca bogactwem kulturowym i rozrywkowym.
Wartym odwiedzenia jest Muzeum Kura Hulanda – muzeum antropoligoczne, które zawiera ciekawe zbiory zabytków kolekcjonowanych na wyspie na przestrzeni lat, swoistą kronikę rozwoju człowieka.  Jest ono poświęcone kulturom Zachodniej Afryki oraz historii niewolnictwa. Zawiera zabytki z czasów niewolnictwa i handlu niewolnikami,  pamiątki sztuki antylskiej.

Ciekawym miejscem jest Scharloo – stara dzielnica żydowska, a ważnym dla religii żydowskiej zabytkiem stolicy jest podobno najstarsza synagoga na półkuli zachodniej – Synagoga Mikve Israel-Emanuel.
Miasto to rozwija się prężnie i być może znów osiągnie świetność, jak za czasów kolonialnych.

Wyspa Sint Marteen podzielona jest na część francuską i holenderską. Francuska część wyspy jest nieco bardziej wyrafinowana, a piękne białe plaże bardziej ustronne i zaciszne. Część holenderska natomiast jest bardziej rozrywkowa i mniej spokojna, z kasynami, licznymi sklepami, tętniąca życiem o każdej porze. Philipsburg – stolica wyspy, urzeka uroczymi, wąskimi alejkami, arkadami, wspaniałą architekturą i kolorowymi kwiatami. Dziś portowa dzielnica tego miasta jest często odwiedzana przez statki wycieczkowe pływające w okolicach wysp. Ciekawym miejscem jest Muzeum Simartin – doskonałe wprowadzenie do lokalnej historii. Ważnym wydarzeniem kulturowym na Sint Marteen jest coroczny karnawał, kiedy na ulicach królują barwne stroje, pokazy, muzyka, a wszędzie można skosztować wykwintnych, tradycyjnych potraw specjalnie przygotowywanych na tę okazję.

Zakupy i pamiątki

Wielu wczasowiczów pewnie zastanawia się co ciekawego przywieźć można z wakacji, jaką pamiątką obdarować bliskich lub jaki prezent sprawić sobie. Będąc w tym magicznym zakątku Karaibów nabyć możemy bardzo ładną biżuterię i delikatne tkaniny, a także piękne rzeźby i idealne do leniuchowania hamaki.

Gdy chcemy zadowolić podniebienie, smaczne są małe, kukurydziane placuszki serowe oraz orzeźwiające owoce lolo o bardzo ciekawym, słodko – kwaśno – gorzkim smaku. Nie można oczywiście zapomnieć o Curacao – specyficznym, przepysznym likierze pomarańczowym pochodzącym z wyspy o tej samej nazwie. To raj dla podniebienia! 

Zdrowie i szczepienia

Przed podróżą na wyspy zaleca się wykonać szczepienia przeciwko: WZW A, WZW B, durowi brzusznemu, błonicy, tężcowi, polio, nie ma natomiast szczepień obowiązkowych. Nie musimy się obawiać o ryzyko zachorowania na malarię, nie występują tutaj też inne choroby tropikalne. Konieczne może okazać się wykupienia dodatkowego indywidualnego ubezpieczenia zdrowotnego, gdyż nie obowiązuje Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego.

Dobrze jest uważać na niemiłe niespodzianki czyhające w głębinach – różne tajemnicze wodne żyjątka, a w szczególności na niektóre gatunki meduz, gdyż bliski kontakt z nimi nie należy do przyjemnych, mogą poparzyć.

Woda z kranu najczęściej jest zdatna do picia, jednak poleca się picie wody butelkowanej, szczelnie zamykanej – wtedy można być pewnym, że nic nam nie grozi.