Japonia przewodnik

Ceny i waluta

Walutą Japonii jest jen – JPY.W chwili obecnej jen nie dzieli się na mniejsze jednostki. W obiegu dostępne są monety 1, 5, 10, 50, 100, 500 oraz banknoty 1000, 2000 (rzadziej używany), 5000, 10000 jenów.Kurs jena ma istotny wpływ na gospodarkę USA i regionu Pacyfiku. Obecnie (lipiec 2009) 100 JPY kosztuje ok 3,25 PLN. Przed wyjazdem należy sprawdzić aktualny kurs jena.Pieniądze najlepiej wymieniać w bankach (kantory są rzadziej spotykane), dostępne są oczywiście bankomaty , ale w sklepach i restauracjach można płacić kartą.Warto jednak przed wyjazdem sprawdzić w swoim banku czy z używaniem ich karty w Japonii nie będzie problemów.

Japonia to bardzo drogi kraj i musimy się przygotować na to, że najtańsze utrzymanie (wraz z korzystaniem z komunikacji i noclegiem) to kwota rzędu 50 -100 USD za dobę.Dużo zależy oczywiście od okresu wyjazdu, konkretnego miasta i naszej zdolności oszczędzania.Należy jednak pamiętać, że za nocleg w schronisku w sali wieloosobowej zapłacimy powyżej 80 zł, a pokonanie kilkuset kilometrowej trasy pociągiem może nas kosztować nawet kilkaset złotych (mowa tu o najszybszych pociągach w kraju) – Japonia jest pod tym względem niezwykle kosztowna.

Ceny żywności nie są zbytnio wygórowane, a z uwagi na dużą ilość i konkurencję małych barów i knajpek możemy zjeść dobry i syty posiłek w cenie zbliżonej do polskich realiów.Pamiętajmy, iż w Japonii nie ma tradycji dawania napiwków i targowania się.Przy płaceniu zawsze milej widziana jest gotówka.

Oto przykładowe ceny w Japonii:

chleb – ok. 300 JPY

100g wędliny – ok. 300 JPY

litr soku – 150 JPY

2l wody mineralnej – ok. 300 JPY

piwo 0,5l – 250 JPY

obiad do ogrzania zakupiony w sklepie – ok. 400-500 JPY

Drogie są owoce i warzywa.

Co ze sobą zabrać?

Opuszczając dom należy się upewnić, że zabraliśmy bilety na podróż i dokumenty.Musimy pamiętać przede wszystkim o paszporcie.Jeżeli zamierzamy w Japonii wypożyczyć samochód, to musimy posiadać międzynarodowe prawo jazdy – polskie niestety nie jest honorowane.Dobrze jest mieć przy sobie także inny dokument stwierdzający tożsamość – w przypadku utraty paszportu może być pomocny przy wyrabianiu zastępczego.

Ubrania należy pakować w zależności od regionu i pory roku naszej wyprawy.Zima na północy jest sroga i dużo ciepłych rzeczy to podstawa. W tym samym czasie na południu może się sprawdzić odzież wiosenno – letnia.Jeśli latem udajemy się na południe to do walizki/plecaka spakować trzeba lekkie rzeczy – upały i bardzo wysoka wilgotność już po kilku minutach poważnie dadzą o sobie znać.Dobrze spakować też sweter bądź polar – na wypadek gdybyśmy się zdecydowali na krótki wypad w góry.Niezależnie od pory roku przyda się parasol lub kurtka przeciwdeszczowa – w niektórych regionach opady deszczu są możliwe przez cały rok.Nic się jednak nie stanie jeśli zapomnimy o parasolu, gdyż w każdym japońskim sklepie i kiosku nabyć można tą przydatną rzecz.

Jeżeli chcemy wwieźć ze sobą żywność to trzeba pamiętać o zakazach celnych (patrz „na japońskiej granicy”) – wszelkie zupki w proszku są jednak dozwolone i spokojnie można je spakować do plecaka – nigdy nie wiadomo, kiedy mogą się przydać.Warto zabrać ze sobą sztućce – w Japonii potrawy spożywane są przy użyciu pałeczek i choć można łatwo nauczyć się nimi posługiwać, to nie każdemu ów styl musi przypaść do gustu.

Japończycy ubierają się bardzo schludnie i nie wypada „wyróżniać się z tłumu” pod tym względem – pamiętajmy o choć jednej wyjściowej sukience/koszuli i krawacie – w wielu restauracjach, kasynach itp. wymagane są stroje wieczorowe.Pakując buty pamiętajmy, aby były funkcjonalne i wygodne. Jednocześnie ich zdejmowanie/zakładanie nie powinno trwać zbyt długo – wchodząc do świątyń, prywatnych domów bądź niektórych restauracji jesteśmy zobowiązani zdjąć buty.

Napięcie w Japonii wynosi 110 V, dlatego jeśli zabieramy ze sobą elektryczne przybory toaletowe lub sprzęt elektroniczny, który trzeba ładować, pamiętajmy o przejściówkach do gniazdek – są łatwo dostępne w naszych sklepach ze sprzętem tego typu.

Pamiętajmy też o nakryciu głowy, okularach przeciwsłonecznych i kremach z odpowiednim filtrem UV – wszystko rzecz jasna uzależnione jest od celu i okresu naszej wyprawy.

Pamiętajmy, by spakować aparat lub kamerę i środki płatnicze.

Regiony-japonii

Hokkaido

Choć jest to druga pod względem wielkości wyspa Japonii i zajmuje ponad 20 % powierzchni kraju, to zamieszkuje ją jedynie 5 % ludności kraju.Wyspa przyciąga dziś Japończyków i obcokrajowców zauroczonych nietkniętą przyrodą.Mimo najostrzejszego klimatu spośród japońskich wysp, to właśnie Hokkaido jest głównym krajowym producentem ryżu i warzyw.

Duże zalesienie sprawiło, że rozwinął się tu przemysł drzewny, a bogate w ryby i owoce morza wody Morza Ochockiego, Morza Japońskiego i otwartego Pacyfiku pozwoliły tutejszym rybakom zająć pozycję lidera japońskich połowów – tak ważnych z punktu widzenia tamtejszej kuchni.Pierwotnymi mieszkańcami wyspy byli Ajnowie, którzy zamieszkiwali Hokkido już 7 tysięcy lat temu! Ten lud łowiecko – zbieracki przybył na tereny dzisiejszej Japonii prawdopodobnie z Syberii.Ajnowie posiadają więcej cech rasy białej niż żółtej i nie są podobni do innych ludów zamieszkujących Azję.Przez stulecia Ajnowie byli ciemiężeni przez Japończyków niczym Indianie w Ameryce Północnej. Ich tradycja, obyczaje i język zaczęła stopniowo zanikać.Na szczęście obecnie zauważyć można powolne odradzanie się kultury Ajnów. Choć populację szacuje się na kilkadziesiąt tysięcy, to w zdecydowanej większości jest to ludność mieszana (potomkowie Ajnów i Japończyków).

Z uwagi na wspaniałą dziką przyrodę na wyspie powstało wiele parków narodowych i krajobrazowych.Jednym z najpopularniejszych jest Park Narodowy Shikotsu – Toya.Jego nazwa pochodzi od jeziora Shikotsu (rybacy łowią tu ryby przez cały rok, gdyż jezioro nie zamarza) na wschodzie parku i jeziora Toya na południowym zachodzie.

Drugi zbiornik przyciąga turystów z uwagi na liczne onseny (gorące źródła), w których znajduje się najlepsza pod względem leczniczym woda w Japonii.Podziwiać można tu także wspaniałe wulkany, dające o sobie znać nawet dziś. Miejsce to, oprócz wspaniałych walorów widokowych i leczniczych, spełnia swą rolę jako wspaniały punkt wspinaczkowy i raj dla amatorów górskich wędrówek.

Park Narodowy Deisetsuzan

Park Narodowy Onuma

Park Narodowy Akan

Park Narodowy Shitsugen 

Park Narodowy Rishiri – Rebun – Sarobetsu

Okinawa i Wyspy Riukiu

Prefektura Okinawa jest najmłodszym terytorium należącym do Japonii (ziemie te przyłączono do kraju pod koniec XIX w.).Jednocześnie prefektura ta jako jedyna nie leży na żadnej z czterech głównych wysp i całkowicie przynależy do strefy klimatu podzwrotnikowego.

Dzieje archipelagu są niezwykle burzliwe. Wyspy zamieszkiwane były przez naród żeglarzy – kupców, który bogacił się dzięki handlowi z Chinami, Japonią, Filipinami, Tajwanem, Koreą i Wietnamem.Jednocześnie byli zmuszeni lawirować na płaszczyźnie politycznej, by nie stać się ofiarą większego sąsiada.Gdy pod koniec XIX w. archipelag opanowały japońskie wojska, rozpoczęła się szybka i skuteczna asymilacja tutejszej ludności. Wyspy te nie były jednak traktowane na równi z innymi częściami kraju i popadały w wielką biedę, a poziom życia mieszkańców ani trochę nie przypominał tego reprezentowanego w północnej Japonii.Po II wojnie światowej archipelag zajęty został przez Amerykanów, którzy wybudowali tu swoje bazy wojskowe i prowadzili politykę silnego oddziaływania na wszystkie sfery tutejszego życia.Choć w latach 70. prefektura wróciła pod rządy japońskie, to kwestia amerykańska nie została uregulowana, co widać nawet dziś.

Klimat podzwrotnikowy sprawia, że średnia roczna temperatura w tym regionie wynosi +24°C (latem notuje się temperatury dochodzące do 40°C). Dzięki temu występują tu bardzo egzotyczne rośliny i uprawia się m. in. trzcinę cukrową i ananasy.

Niezwykle malownicze wyspy z białymi plażami otoczone turkusową wodą oceanu przyciągają co roku w te rejony wielu Japończyków i Amerykanów.Oprócz kąpieli morskich i słonecznych rozpowszechniło się tu nurkowanie – wspaniałe rafy koralowe i kolorowe ławice ryb są nie lada gratką dla miłośników tego sportu.

Kultura mieszkańców wyspy w znacznym stopniu różni się od tej kultywowanej w innych częściach kraju.Wielki wpływ wywarły na nią kultury Chin, Tajwanu i Indonezji. Tańce i muzyka bliższe są tradycji indonezyjskiej niż japońskiej.Ciekawym stylem muzycznym jest tutejszy rock, który połączył w sobie brzmienie muzyki ludowej i dźwięków, jakie przywędrowały tu wraz z amerykańskimi żołnierzami (w lipcu w mieście Okinawa można posłuchać tutejszych wykonawców podczas Peaceful Love Rock Festival).Turyści podziwiać mogą tutejsze ręcznie wyrabiane i malowane tkaniny: bingata (tematem wzorów są ludzie, kwiaty, ryby i ptaki), minsa, jofu, bashofu, czy kasuri.

Ciekawym miejscem jest skansen Ryukyu mura. Ta riukinańska wieś prezentuje barwną kulturę i rzemiosło ludów zamieszkujących archipelag.

Na Okinawie znajduje się wiele miejsc i pomników poświęconych ofiarom krwawych walk o wyspę, które toczyły się w 1945 r.

Jeśli szukamy egzotycznego miejsca na wypoczynek, to warto polecić wyspy Karama, wyspy Miyako czy Yaeyama – wszystkie należą do archipelagu Riukiu. Zachwycają wspaniałymi plażami, ciepłą wodą Pacyfiku a także możliwością nurkowania i podziwiania wielorybów.

Tokio

Położona nad Pacyfikiem stolica Japonii, to najważniejsze miasto wyspy Honsiu.Jednocześnie Tokio wraz z przyległymi miastami stanowi największy zespół miejski świata, w którym żyje 35 mln ludzi.Do XVII w. Edo (taką nazwę nosiło Tokio do 1868 r.) było małą osadą rybacką.Niewiele ponad sto lat później stało się największym miastem ówczesnego świata.Ze względu na częste pożary Edo często przebudowywano, a w 2. poł. XIX w zaczęto wprowadzać innowacje techniczne, które przywędrowały z Zachodu.To właśnie tu pierwszy raz w Japonii zbudowano linię kolejową, kamienne domy czy sieć gazową, telefoniczną i elektryczną.

Na dzisiejszy wygląd miasta wpływ miały dwa tragiczne wydarzenia 1. poł. XX w. W 1923 r. Tokio padło ofiarą silnego trzęsienia ziemi, a w 1945 r. amerykańskie bomby zrównały miasto z ziemią (zginęło 100 tysięcy cywili). Po wojnie nastąpił bardzo szybki rozwój miasta, który trwa do dziś.

Jednym z najbardziej znanych miejsc w Tokio jest Pałac Cesarski wraz z przyległymi budynkami, ogrodami i parkami. Zespół pałacowy został zniszczony podczas nalotów amerykańskich, ale odbudowano go, zachowując przy tym japoński styl architektoniczny.Przed Pałac Cesarski publiczność dopuszczana jest tylko dwa razy w roku (2 stycznia i w dniu urodzin cesarz – 23 grudnia).W ogromnym kompleksie parkowym znajdują się miejsca godne uwagi m. in. Narodowe Muzeum Sztuki Nowoczesnej, Galeria Rzemiosła, Muzeum Nauki, czy chram Yasukuni poświęcony japońskim żołnierzom, którzy oddali życie za ojczyznę.

Ginza to nowoczesna dzielnica drogich sklepów i rozrywki, która przypomina centrum Nowego Jorku. Oprócz ekskluzywnych domów towarowych i nocnych klubów znajdują się tu liczne galerie sztuki i muzea, w których podziwiać można zarówno dzieła japońskich, jak i zagranicznych twórców. Wielkie wrażenie robi budynek Tokijskich Targów z olbrzymim szklanym dachem.

Wzgórze Ueno to popularne miejsce odpoczynku Japończyków.Ze względu na liczne kwitnące drzewa (szczególnie wiśnie) mieszkańcy Tokio przybywają tu, aby pod drzewami urządzać pikniki. Tradycja ta nosi nazwę hanami, czyli „oglądanie kwiatów” i sięga czasów Edo.W Parku Ueno znajdują się liczne muzea, które posiadają najwspanialsze zbiory sztuki japońskiej na świecie.

Do najciekawszych należą : Narodowe Muzeum Sztuki Zachodniej, Muzeum Shitamachi i największe japońskie muzeum – Tokijskie Muzeum Narodowe. Niedaleko Parku Ueno położone jest wzgórze Yanaka – wielkie skupisko świątyń (ponad 80).Nieopodal znajduje się także najlepsza japońska uczelnia – Uniwersytet Tokijski.

Jak dotrzeć?

Do Japonii najszybciej można dostać się samolotem.Oprócz Tokio wiele linii lata także do innych japońskich miast.Bilety są stosunkowo drogie i kosztują kilka tysięcy złotych.Warto zastanowić się więc nad lotem z przesiadką.

Japonia ma także połączenia morskie z Tajwanem, Chinami, Rosją i Koreą Południową.Zawsze można sprawdzić, czy połączenie podróży samolotem do jednego z tych państw, a potem podróż promem nie będzie tańszym rozwiązaniem. Z pewnością czeka nas wówczas więcej wrażeń.

Część osób podróżujących do Japonii jedzie Koleją Transsyberyjską z Moskwy do Władywostoku, by tam przesiąść się na prom do Japonii. To rozwiązanie wydaje się być najtańszym.Pamiętajmy, że taka podróż trwa naprawdę długo. Jednak jest to jedyna w swoim rodzaju przygoda i możliwość przemierzenia Azji pociągiem.

Kiedy jechać?

Wiele zależy od miejsc, które zamierzamy odwiedzić w trakcie naszej wycieczki.Zimy na północy potrafią być bardzo mroźne i wymagają od turystów odporności na niskie temperatury.Czas umilić nam mogą liczne gorące źródła i uprawianie sportów zimowych – infrastruktura kurortów stoi na wysokim poziomie.

Latem natomiast wiele rejonów przypomina saunę – wysoka temperatura i wilgotność mogą poważnie wpłynąć na nasze chęci obcowania z japońską kulturą.Dodatkowo warto pamiętać o porze deszczowej. Najprzyjemniejsze do podróżowania mogą więc być wiosna i jesień.

Wiosną (III – V) podziwiać można budzącą się do życia przyrodę – szczególnie kwitnące drzewa. Należy jednak pamiętać, iż Japończycy także odpoczywają w tym okresie i wycieczka na przełomie kwietnia i maja nie jest najlepszym pomysłem. Drugi sezon urlopowy przypada w sierpniu.

Jesień (X- XI) to dobry czas na wycieczkę ze względu na dużo mniejszy ruch turystyczny i wspaniałe barwy opadających liści. Okres ten zazwyczaj jest dość słoneczny.

Kultura i religia

Na kulturę i obyczaje współczesnej Japonii nadal wielki wpływ ma bushido (kodeks samurajów) i konfucjanizm.To za ich sprawą tak dużą rolę odgrywa lojalność, honor, szacunek wobec starszych i zwierzchników, a także opanowanie i dążenie do ugody.Mimo wielu zmian w ciągu ostatnich dziesięcioleci, w społeczeństwie japońskim wyraźnie zaznaczają się tradycyjne obyczaje i system wartości. Przedkładanie dobra ogółu ponad własne spowodowało rozwój pracoholizmu w Japonii.

Dorosły Japończyk spędza w pracy minimum 60 h tygodniowo, przy czym bardzo często rezygnują z urlopów – nie chcą w ten sposób urazić zwierzchnika. Ma to poważny wpływ na życie rodzinne Japończyków – małżonkowie widują się bardzo rzadko. Zwykle to mężczyzna pracuje, dlatego kontakt ojca z dziećmi jest znikomy.

Do dnia dzisiejszego w Japonii zdarzają się małżeństwa aranżowane.Rola kobiety w społeczeństwie nadal jest dużo niższa niż mężczyzny. Często są dyskryminowane w pracy i życiu codziennym.Tradycja mówi, iż żona powinna bezwzględnie wykonywać polecenia męża, którego decyzje są wręcz święte. Jednocześnie to kobieta sprawuje pieczę nad domem i finansami. Mąż oddaje jej wypłatę, a żona wydziela mu kieszonkowe (po pracy mężczyźni chadzają do barów i restauracji – rozrywek szukają poza domem, co jeszcze bardziej skraca ich obecność wśród rodziny). Żona podejmuje również decyzje dotyczące dzieci – ich wychowania i edukacji.

Niezwykle ważną rolę w japońskiej kulturze odgrywa przygotowywanie posiłków i ich spożywanie.Wielki nacisk kładzie się na świeżość składników i ich podanie.Podstawą japońskiej kuchni jest ryż. Popularne są również makarony (szczególnie z mąki gryczanej i pszennej). Ze względu na silne wpływy buddyzmu mięso przez wiele stuleci było zakazane.Dzięki temu rozwinęła się tradycja spożywania ryb i owoców morza, które cieszą się tu niesłychanym uznaniem. Najczęściej serwowanymi potrawami z ryb są sushi, sashimi, tempura.W Japonii niezwykle popularne jest jedzenie surowych ryb. Ciekawym zjawiskiem jest przyrządzanie ryby fugu, której organy wewnętrzne zawierają niezwykle trujące toksyny. Dlatego przygotowywaniem trującej ryby zajmują się mistrzowie kuchni. W Japonii fugu uważana jest za prawdziwy rarytas. Sporą część menu stanowią zupy i potrawy sojowe.W japońskiej diecie znaleźć można również glony, wodorosty, paprocie, korzenie czy grzyby shiitake. Używany w japońskiej kuchni chrzan wasabi uważany jest za najostrzejszą przyprawę świata.W Japonii spożywa się duże ilości zielonej herbaty a najpopularniejszym alkoholem jest sake – wino wytwarzane z ryżu.

Japończycy produkują również własne piwa, wina i mocniejsze trunki – np. whisky. Japończycy często jedzą poza domem, dlatego tak bardzo rozwinęła się tam sieć gastronomiczna. W samym Tokio naliczyć można ponad 80 000 restauracji !

Dużą rolę w japońskiej kulturze odgrywa rytualne picie herbaty, które wiąże się z oderwaniem od spraw życia codziennego i medytacją pijących ten pieczołowicie przygotowany trunek.

Osoby, którym taka forma relaksu nie przypadnie do gustu mogą udać się do japońskiego teatru.Kabuki to teatr wielkiej ekspresji i wartkiej akcji. Wszystkie role grają mężczyźni przebrani we wspaniałe stroje i poddani ciekawej charakteryzacji.Bunraku to z kolei teatr lalek uznawany przez wielu za najwspanialsze tego typu widowisko na świecie.

Fani sportu powinni udać się choć raz na zawody sumo – narodowego sporu Japończyków. Ta japońska odmiana zapasów liczy sobie już kilkanaście stuleci i nadal jest niezwykle popularna wśród Japończyków.  

Język japoński uważany jest za największy język izolowany, czyli strukturalnie niepodobny do żadnego innego języka na świecie.Japończycy posługują się jednocześnie trzema systemami pisma : kanji, hiragana i katakana.W kontaktach z cudzoziemcami używany jest romaji, czyli alfabet łaciński. Nie jest to język tonalny, więc nauczenie się wymowy podstawowych zwrotów nie powinno sprawiać dużych problemów.

Na granicy

Między Polską a Japonią zniesiony został obowiązek wizowy.W celu turystycznym, służbowym lub prywatnym możemy wjechać na teren Japonii i przebywać w kraju do 90 dni bez konieczności wyrabiania wizy.Jeśli udajemy się do Japonii w celu zarobkowym, bądź podjęcia studiów, to jesteśmy zobowiązani wyrobić sobie wizę jeszcze na terytorium Polski.

Przy wjeździe bezwizowym paszport powinien być ważny co najmniej trzy miesiące od dnia wjazdu na terytorium Japonii.

Przekraczając granicę powinniśmy być w stanie udokumentować, iż posiadamy ilość gotówki, która pozwoli nam przeżyć na terenie odwiedzanego kraju, w przeciwnym razie możemy być posądzeni o przyjazd w celu zarobkowym i zostaniemy cofnięci z granicy.

Przez granicę przewieźć możemy trzy butelki alkoholu o pojemności 0,7 l, 100 cygar lub 400 sztuk papierosów, bądź 500g tytoniu innego rodzaju. Z cła zwolnione są ubrania, przedmioty osobistego użytku i przybory toaletowe (w tym ok. 55cc perfum). Wwieźć można także zapas leków na własny użytek na okres 2 miesięcy.

Obowiązuje zakaz wwożenia żywności pochodzenia zwierzęcego, kwiatów, owoców, roślin i nasion. Standardowo przez granicę przewozić nie można broni, amunicji i narkotyków. Dodatkowo zakaz obejmuje falsyfikaty pieniędzy i treści pornograficzne.Wwieźć można dowolną sumę pieniędzy, ale kwotę powyżej 1 mln JPY należy zadeklarować.

Zwierzęta można wwieźć pod warunkiem, że przedstawimy ich świadectwo zdrowia (w przypadku psów i kotów niezbędne jest także zaświadczenie o szczepiniu przeciw wściekliźnie).Zwierzęta mogą zostać poddane kwarantannie (zwyczajowo trwa dwa tygodnie), za którą niestety przyjdzie nam zapłacić z własnej kieszeni.

Plaże

Japonia to kraj wyspiarski, a co za tym idzie, linia brzegowa kraju jest doskonale rozwinięta.Kraj ten nie jest być może najlepszym do plażowania, ale z pewnością znajdziemy tam miejsca godne naszej uwagi, które zapewnią nam doborowe warunki odpoczynku.

Ze względu na klimat najlepszymi miejscami do odpoczynku nad morzem są południowe wybrzeża Honsiu: Półwyspy Izu (znany z możliwości nurkowania i źródeł termalnych) i Kii, wyspy Sikoku, Kiusiu, Okinawa i archipelag Nansei rozciągający się od Tajwanu do Kiusiu.

Oprócz plażowania na czystych morzach można tu oczywiście uprawiać wiele sportów wodnych.Wspaniałym miejscem dla miłośników pływania i nurkowania jest wschodnia część Sikoku.Na zwiedzanie głębin morskich można się tam wybrać łodzią podwodną Blue Marine.Niezwykle fascynującym zjawiskiem tej części wyspy są nocne wizyty żółwi, które składają na plażach swoje jaja.

W Japonii popularne są również sporty zimowe. Najlepszym miejscem do ich uprawiania jest wyspa Hokkaido i centrum Honsiu (Alpy Japońskie).Oprócz narciarstwa rozpowszechniona jest wspinaczka i górskie wędrówki.Górskie rzeki Japonii są wykorzystywane przez miłośników spływów kajakowych.

Regiony

Japonia to archipelag blisko 7 tysięcy wysp, z czego tylko część jest stale zamieszkiwana przez człowieka.

Zdecydowaną większość powierzchni kraju zajmują cztery największe wyspy – Honsiu, Hokkaido, Kiusiu i Sikoku.

Położona na Honsiu stolica kraju – Tokio – tworzy wraz z przyległościami największy zespół miejski świata. Jednocześnie stanowi przykład niezwykle nowoczesnej metropolii, w której zdobycze najnowszej techniki odgrywają wielką rolę.

Zabytki

Kioto-miasto położone w zachodniej części wyspy Honsiu.Przez tysiąc lat pełniło rolę stolicy Japonii, a do dnia dzisiejszego uważane jest za kulturalne centrum Japonii.W mieście znajduje się 400 chramów sinto i 1600 światyń buddyjskich, stojących wśród pięknych drzew.Uwagę turystów przyciągają także liczne pałace i pawilony.Wspaniałą architekturę drewnianą i ogrody japońskie dopełniają wysublimowane dzieła sztuki, których w Kioto nie brakuje.Aby zwiedzić i poznać to wspaniałe miasto, musielibyśmy spędzić w nim całe tygodnie a nawet miesiące.Dlatego warto rozsądnie rozplanować swój czas.

Zamek Himeji,ta wspaniała budowla pochodzi z czasów średniowiecza.Cały kompleks pałacowy składa się z kilkudziesięciu budynków i jest dziś jednym z najczęściej odwiedzanych zabytków Japonii.Oprócz niezwykłej estetyki i walorów wizualnych zamek słynie z elementów obronnych.Najsłynniejszym jest labirynt ścieżek, który z założenia miał utrudniać wrogom dotarcie do właściwej warowni.Spośród innych japońskich zamków warto wymienić następujące: Matsumoto, Osaka, Oshi, Okazaki, Inuyama, Nagoya i Okayama.

Zespół świątynny Horyu–ji-kompleks klasztorny dzieli się na dwie zasadnicze części – wschodnią i zachodnią.Jest to jedna z najstarszych buddyjskich świątyń w Japonii, zbudowana przez Koreańczyków w VII w.Stanowi wspaniały przykład adaptacji chińskich wzorców architektonicznych tamtego okresu.Część budynków uważana jest za jedne z najstarszych drewnianych budowli świata.Na terenie klasztoru podziwiać można wiele zabytków japońskiej sztuki m.in. rzeźby, rękopisy, malowidła i wyroby rzemieślnicze.

Sanktuarium sinto w Itsukushima to święte miejsce sintoizmu na wyspie Itsukushima, którego obecna forma powstała w XII w.Budynki same w sobie są niezwykle harmonijne, jednocześnie zostały wspaniale wplecione w krajobraz morza i gór.Przybysze przepływają pod efektowną bramą – Torii, która uchodzi za jedno z najbardziej charakterystycznych miejsc w Japonii.

Wyspa Yakushima to kolejny wspaniały przykład dzikiej przyrody. Tutejsza flora liczy 1900 gatunków, z czego blisko 100 to endemity.Występujące tu japońskie cedry są niezwykle starymi drzewami, uznanymi w Japonii za święte.Działalność człowieka ogranicza się do minimum, co nie zmienia faktu, iż rocznie lasy pierwotne Yakushimy odwiedza kilkaset tysięcy turystów.Królestwo zwierząt reprezentują na wyspie m. in. makaki i żółwie wędrowne.

Fudżi-wulkan, a zarazem najwyższy szczyt Japonii.To święta góra sintoizmu, która odwiedzana jest przez licznych pielgrzymów i turystów.Pokryty śniegiem wulkan stanowi niezwykle popularny motyw w sztuce.Ostatnia erupcja tego niezwykle majestatycznego wulkanu miała miejsce przeszło 300 lat temu.Dziś Fudżi jest częścią Parku Narodowego Fudżi – Hakone – Izu.

Zakupy i pamiątki

Zakupy w Japonii to prawdziwa przyjemność.Towar tam sprzedawany odznacza się najwyższą jakością, a obsługa stara się z uśmiechem służyć fachową poradą i informacją.Podobnie jak w Europie działają tam supermarkety i domy towarowe.Najpopularniejsze sieci to : Seibu Tokyu Mitsukoshi, Takashimaya, Daimaru,Tobu, Odakyu, Lawson, Sunkuns.Sklepy otwarte są w weekendy, natomiast nieczynne są raz w tygodniu (zazwyczaj jest to poniedziałek).

Niezwykle ciekawym zjawiskiem są sklepy „100 jenowe”. Jak sama nazwa wskazuje, można tam kupić towary po naprawdę okazyjnej cenie. Zazwyczaj artykuły te importuje się z np. Chin, więc mogą mieć wiele wad i niedociągnięć.

Japonia to kraj słynący z doskonałego sprzętu elektrycznego i elektronicznego.W dużych miastach zakupy tego typu robić można w sieciowych domach towarowych specjalizujących się w sprzedaży sprzętu elektronicznego – np. Big Camera.W Tokio istnieje dzielnica, w której znajduje się mnóstwo sklepów z elektroniką – Akihabara (nazywana również Electric Town – nazwa mówi sama za siebie).Pamiętajmy, że zakupiony tam sprzęt może być przystosowany do pracy tylko w Japonii i w Polsce może się nam nie przydać.Dotyczy to głównie tańszych produktów. Dlatego zawsze przed zakupem powinniśmy zasięgnąć fachowej informacji.Prawdziwą okazją są towary z wyższej półki. Mogą być tańsze od tych sprzedawanych w Europie nawet o kilkadziesiąt procent. Jednocześnie nie ma problemu z ich zasilaniem i językiem interfejsu.

Jeśli chodzi o pamiątki, to dobrym miejscem do ich zakupu również będzie Akihabara.

Obok miejsc często odwiedzanych przez turystów (zamki, świątynie), działają sklepy i stragany specjalizujące się w sprzedaży pamiątek. Oczywiście często są to tandetne rzeczy wykonane z niskiej jakości materiałów.Warto poszukać bazarów i „pchlich targów”, zazwyczaj organizowanych w czasie świąt.Istnieje wówczas możliwość zakupu naprawdę ciekawych i cennych rzeczy – często bardzo starych.Jeśli nie narzekamy na brak gotówki, to zakupy można robić w sklepach specjalizujących się w sprzedaży kimon czy japońskich mieczy. Ich jakość jest doskonała, ale za piękno i precyzję trzeba zapłacić bardzo duże sumy.Z Japonii warto przywieźć ręcznie robione noże, yukatę (popularny ubiór), sandały, japońskie lalki i wachlarze.Ciekawą pamiątkę mogą stanowić artkuły używane w japońskich domach – czajniki do herbaty, czarki do picia sake i zastawy stołowe potrzebne do przyrządzenia i podania sushi w iście japońskim stylu.

Zdrowie i szczepienia

W Japonii nie istnieje zagrożenie epidemiologiczne.Jednocześnie podróżni przybywający z Polski nie są zobowiązani do żadnych szczepień obowiązkowych.Warto jednak zasięgnąć opinii lekarza przed wyjazdem. Powinny to zrobić np. osoby z chorobami układu krążenia (w Japonii zdarzają się nagłe skoki ciśnienia) i alergicy (wiosną pyli bardzo wiele roślin).Jeśli stale przyjmujemy jakiś lek, to dobrze mieć przy sobie jego zapas na czas wyjazdu, a także odpowiedni list od lekarza (opis choroby i leku w języku angielskim).

Choć apteki są ogólnie dostępne, to nie możemy być pewni czy dostępne są u nich identyczne leki, a dobranie japońskich odpowiedników może wymagać czasu (dlatego warto zastosować powyższe porady – może to skrócić okres oczekiwania).

Japonia jest drogim krajem – dotyczy to również opieki medycznej.Koszt wizyty lekarskiej zaczyna się od kilku tysięcy JPY (dochodzi nawet do kilkudziesięciu tysięcy), a doba w szpitalu od kilkunastu tysięcy JPY (mogą to być jednak dużo wyższe kwoty).Dlatego przed wyjazdem warto ubezpieczyć się od kosztów leczenia.W przeciwnym wypadku możemy mieć spore problemy z opłaceniem właściwej opieki w razie choroby lub wypadku.Pamiętajmy, iż należy posiadać przy sobie odpowiednie dokumenty potwierdzające nasze ubezpieczenie i najszybciej jak się da powiadomić ubezpieczyciela o zaistniałej sytuacji.

Osoby posiadające karty ISIC lub Euro26 są automatycznie ubezpieczane.

Klimat i pogoda

Ze względu na dużą rozciągłość południkową, w Japonii wyróżnić można trzy strefy klimatyczne.Północ kraju (Hokkaido, północne Honsiu) leży w strefie umiarkowanie ciepłej, centrum Japonii (środkowe i południowe Honsiu, Sikoku i Kiusiu) to klimat podzwrotnikowy, a południowy skraj państwa (część Kiusiu i Riukiu) leży w strefie zwrotnikowej.

Dodatkowo na pogodę w Japonii wielki wpływ ma klimat monsunowy.Dzięki niemu klimat Japonii ma charakter morski. W zdecydowanej części kraju wyróżnić można cztery pory roku.

Zima w Japonii jest niezwykle zróżnicowana i zależy głównie od położenia danej wyspy.Na północy kraju temperatury mogą spaść poniżej -20°C (czasem poniżej -35°C), w centrum kraju zimą termometry pokazują od -10°C do +10°C, na południu zima jest bardzo łagodna, a temperatura dochodzi do +20°C.W wielu rejonach Japonii (zwłaszcza w górach) zima to okres niezwykle obfitych opadów śniegu.

Latem różnica temperatur między Północą i Południem nie jest już tak duża. Na Hokkaido termometry pokazują około 20°C a na Kiusiu ponad 30°C.

Wiosna zaczyna się pod koniec lutego w południowej części kraju a ostatnie śniegi na Północy topnieją pod koniec kwietnia. Ta pora roku jest niezwykle ważna dla Japończyków ze względu na kwitnące drzewa śliw, czereśni a zwłaszcza wiśni, które są swoistym symbolem kraju.Po wiośnie następuje pora deszczowa, która jest stosunkowo krótka (początek czerwca – połowa lipca), a intensywnością nie dorównuje tym nawiedzającym południową Azję.

Jesień japońska ma dwa oblicza. Z jednej strony podziwiać wówczas można wspaniałe barwy drzew, które mienią się w słońcu, z drugiej jednak jest to okres, w którym Japonię nawiedzają potężne tajfuny. Potężne wiatry i powodzie są w stanie wyrządzić niezwykle dotkliwe szkody na terenie kraju. Cyklony i częste burze mają mmiejsce zwykle na przełomie września i października.