Indonezja przewodnik

Regiony-indonezji

Bali

Indonezja jest krajem zlokalizowanym na Archipelagu Malajskim, składającym się z 17 508 wysp. Największe wyspy Indonezji to: Jawa, Sumatra, Kalimantan (Borneo), Sulawesi i Papua (Irian Jaya). Stolica kraju to Dżakarta. Kraj ten jest jednym z najbardziej zaludnionych na świecie i jednym z najważniejszych centrów islamu.

Wyspa Bali jest najbardziej znanym i najczęściej odwiedzanym miejscem w Indonezji. To wyspa o niezwykle malowniczej scenerii, z pięknymi plażami, tropikalnymi lasami, kulturowym bogactwem i wspaniałą kuchnią. Bali jest znana z intensywnego życia nocnego, sztuki, rękodzieła, a także z pięknych świątyń i świętych miejsc.

Atrakcje turystyczne na Bali, które warto zobaczyć:

1) świątynie: świątynie Tanah Lot, Uluwatu i Besakih – to tylko niektóre z wielu pięknych świątyń, które warto zobaczyć na Bali;

2) surfowanie: Bali jest znana z doskonałych warunków do surfowania, zwłaszcza w rejonie Kuta i Seminyak;

3) zwiedzanie wulkanów: wulkan Batur i wulkan Agung to popularne miejsca do zwiedzania i trekkingu;

4) spacery po plaży: Bali ma wiele pięknych plaż, takich jak plaża Kuta, Seminyak i Nusa Dua;

5) kultura i sztuka: wiele muzeów i galerii na Bali prezentuje tradycyjną sztukę i rękodzieło wyspy;

6) zabiegi spa i relaks: Bali jest znana z doskonałych zabiegów spa i masaży, które można znaleźć w całym mieście.

Ceny i waluta

Narodową walutą tego kraju jest Rupia indonezyjska (IDR), 10 000 IDR = 1,08 USD, 10000 IDR = 3.2167 PLN. Na lotnisku w Jakarcie są najbardziej opłacalne kantory. Chcąc uniknąć możliwych problemów z gotówką najlepiej wymienić jej większość na miejscu. Punktów wymiany oraz bankomatów jest wiele, pieniądze można wymieniać też w hotelach. Banki są czynne od godziny 9 do 18, kantory pracują dłużej – aż do godziny 20. Powszechne są bankomaty (oznaczone skrótem ATM).

Na przykład:

-Woda 1,5l – 5000 RP

-Woda 500ml- 2000 RP

-Posiłek w przydrożnej knajpce – ok. 10.000 RP

-W restauracji – 10.000- 20.000 RP/ 2-6 USD/os

-Internet – ok. 1 USD/godz

-Piwo – ok. 1-2 USD

-Chleb, drożdżówka- 6000 RP

-Sprite w puszce- 3500 RP

Najdroższym miastem w Indonezji jest stolica – Jakarta, mimo najwyższych cen w dalszym ciągu jest jednak dla Polaków dość tania. Po mieście najbardziej opłacalnym środkiem transportu jest komunikacja miejska. Ogólnie nigdy nie można poznać dokładnej ceny biletów, ponieważ kierowcy widząc obcokrajowca często podwajają ich cenę. Wynajęcie samochodu wraz z kierowcą to koszt około 250.000 RP, przy czym benzyna jest wliczona w cenę. Koszt przewodnika to ok. 30.000 RP. Jorgia jest jednym z tańszych miast, często opłaca się tam jeździć na zakupy odzieży. Na Bali ceny są dwukrotnie wyższe niż na Jawie.  Wszystkie domy towarowe są czynne od godziny 10.00 do 22.00 ( również w weekendy). Na polskiej kieszeni odczuwalne są jedynie ceny alkoholu w hotelach i lepszych restauracjach dlatego decydując się na wycieczkę zorganizowaną przez biuro podróży, warto jest wybrać opcje „ Indonezja all inclusive".

Co ze sobą zabrać?

Jadąc do Indonezji nie możemy zapomnieć nakrycia głowy, które uchroni nas przed ostrym słońcem, które niestety – nie zawsze jest bezpieczne. Podobnie sprawa ma się z kremem z filtrem UV i odpowiednią odzieżą. W Indonezji temperatury są wysokie, należy zatem zaopatrzyć się w przewiewne ubrania i wygodne, lekkie obuwie. Ważnym elementem są okulary przeciwsłoneczne, gdyż na ulicach znajdują się ziarenka ziemi, które przez wzmożony ruch uliczny mogą często dostawać się do oczu.

Zaskoczeniem dla wielu może być fakt, że mimo, iż dni są w Indonezji wręcz upalne, to noce potrafią być chłodne. Wahania w różnicach temperatur są dość duże, a to niekorzystnie wpływa na nasze zdrowie, zatem wrzućmy do naszej walizki ciepłe okrycie.

Jeśli chcemy aktywnie spędzać czas w Indonezji i zwiedzać tamtejsze meczety, pamiętajmy o tym, że musimy być odpowiednio ubrani chcąc odwiedzić którąś ze świątyń. Zarówno kobiety jak i mężczyźni powinni mieć zasłonięte ramiona, kolana i … palce u stóp!

W Indonezji niestety czekają na nas owady, jeśli chcemy uniknąć ukąszeń, koniecznie zabierzmy ze sobą środki przeciw owadom, które bywają uporczywe zwłaszcza nocą.

Indonezja to królestwo podwodnego świata. Nie możemy przegapić okazji i nie skorzystać z uroków nurkowania. Zabierzmy rurkę do nurkowania oraz aparat fotograficzny do robienia zdjęć pod wodą. Rafy koralowe w Indonezji są najpiękniejszą atrakcją.

W Indonezji energia elektryczna jest droga, więc niektóre hotele oszczędzają i wyposażają pokoje w żarówki o mocy 25 W. Dla niektórych może być to problem, zatem warto wziąć ze sobą mocniejszą żarówkę.

Warto posiadać ze sobą międzynarodowe dokumenty. Jeśli chcemy wynająć samochód Międzynarodowe Prawo jazdy okaże się niezbędne.Ci, którzy posiadają legitymację studencką ISIC mogą liczyć na zniżki, np. przy zakupie biletów, przy wstępach do muzeów i przy wielu innych atrakcjach turystycznych.

Jak dotrzeć?

Z Polski niestety nie ma bezpośredniego połączenia z Indonezją. Jedyna możliwą opcją jest przesiadka, w którymś z portów lotniczych w Europie, np. we Frankfurcie lub Amsterdamie. Ceny lotów kształtują się w zależności od rodzaju przewoźnika w granicach od 3800zł do 5400zł za osobę w dwie strony Z Malezji i Singapuru do Indonezji można się dostać także promem.

Do wyboru mamy linie, Lufthansa, KLM, LOT +Garuda. Czas lotu do Denpasar – ok. 15 godzin.

Warszawa – lotnisko europejskie (np. Frankfurt) ok. 2 godz., lotnisko europejskie – Denpasar (z przesiadką w np. Hong Kongu, Kuala Lumpur, Singapurze) – ok. 13 godzin. Dokładny czas przylotu jest zależny od miejsca na które chce się dostać, gdyż w Indonezji obowiązują trzy strefy czasowe.

Na zachodzie (Sumatra, Jawa) należy przesunąć wskazówki do przodu o 7 godzin, w centralnej części (Bali) o 8, a we wschodniej o 9 godzin w stosunku do czasu polskiego.

Połączenie z Bangkoku: Na trasie Bangkok – Singapur – Jakarta, cena biletu wynosi ok. 115 USD ( oferta jednej z licznych agencji turystycznych przy Khao San Road w Bangkoku).

Połączenie z Singapuru: Na trasie Singapur – Jakarta – Singapur, cena biletu lotniczego kosztuje od 115 do 140 USD (agencje przy Bencoolen St w Singapurze).

Bilet lotniczy można zakupić również poprzez tzw. stand by na lotnisku Changi International na 2 godziny przed odlotem. Minusem takiej formy kupna biletów jest ograniczona liczba linii lotniczychdo wyboru oraz możliwy brak wolnych miejsc.

Uwaga: opłata lotniskowa w Indonezji: loty międzynarodowe 20000 Rp (Rp – rupia indonezyjska, kurs patrz poniżej), loty krajowe od 1500 Rp do 7700 Rp.

Indonezja jest w pewnym stopniu uzależniona od połączeń lotniczych, dlatego też przemysł ten rozwija się w zawrotnym tempie(miejmy nadzieję, że w najbliższym czasie pojawią się bezpośrednie loty z Polski). W kraju znajdują się 652 lotniska z czego tylko 4 z nich ma większe pasy startowe. Głównymi międzynarodowymi portami lotniczymi są lotniska w Dżakarcie i Denspasar na wyspie Bali.

Pierwsze położone jest w miejscowości Cengkareng (w granicach miasta Tangerang) w zespole miejskim Dżakarty. Lotnisko leży na wyspie Jawie, ok. 20 km na północny-zachód od Dżakarty. Jest największym międzynarodowym portem lotniczym Indonezji. Zajmuje powierzchnię 18 km2, posiada 2 pasy startowe, trzy terminale pasażerskie (terminal 3 jest jeszcze w trakcie rozbudowy, zaplanowano także budowę terminala 4). Na terenie portu znajdują się ogromne zaplecze turystyczne m.in.: wypożyczalnie samochodów, sklepy, restauracje, bankomaty, kantorory wymiany walut. Istnieje możliwość skorzystania z sal konferencyjnych, internetu, specjalnych poczekalni oraz z przychodni lekarskiej. Na lotnisku znajduje się trzygwiazdkowy hotel: Aspac Quality Hotel.

Punkty informacji lotniskowej znajdują się w obu terminalach. Punkt informacji turystycznej znajduje się w terminalu 2.

Przed lotniskiem znajduje się postój taksówek. Z samego lotniska dostanie się do centrum miasta zajmuje ok. 30 do 45 minut. Polecane firmy to Silver Bird i Blue Bird.Istnieje możliwość użycia komunikacji miejskiej. Dostępne są autobusy DAMRI shuttle bus, kursujące do Rawamangun, Blok M/Kebayoran, Gambir, Bekasi, Depok i Bogor. Czas podróży to około 1 godz.

Drugim najważniejszym portem lotniczym po Dżakarcie jest lotnisko położone na indonezyjskiej wyspie Bali, 15 km na południe od Denpasar. Jest jedynym portem lotniczym na jednej z najbardziej popularnej wśród turystów wyspie.Posiada dwa terminale pasażerskie oraz ogromne zaplecze obsługujące turystów. Punkty informacji znajdują się w obu terminalach, na lotnisku dostępny jest również punkt informacji turystycznej. Możliwe jest wypożyczenie samochodu, stanowiska wypożyczalni mieszczą się w halach przylotów . Decydując się na wynajęcie samochodu najlepiej złożyć na niego zamówienie z wyprzedzeniem w czasie. Do dyspozycji podróżnych dostępne są parkingi krótkoterminowe i długoterminowe. Razem około 2000 miejsc parkingowych.

Przejazd taksówką do centrum trwa około 30-45 minut. Komunikacja miejsca kursuje do stacji Tegal Bus Station w centrum Denpasaru. Podróż zabiera około 50 minut.

Kiedy jechać?

W Indonezji wysokie temperatury utrzymują się przez cały rok. Najlepiej na wycieczkę do Indonezji wybrać się w okresie od czerwca do września. Wtedy też jest sucho oraz słonecznie, zwłaszcza na południowych i wschodnich wyspach archipelagu.

Jeśli nie chcemy dzielić naszych wakacji z innymi turystami i liczymy na nieco spokojniejsze wakacje z dala od całej rzeszy miłośników Indonezji, wybierzmy się tam na początku lub na końcu pory suchej, czyli w maju, wrześniu lub też październiku – na Bali jest wtedy namniej osób. Jeśli planujemy wyjazd w listopadzie, dobrze wybrać Timor jako cel swojej podrózy, pora sucha zaczyna się tam bowiem właśnie wtedy.

Jeśli to Borneo lub Sumatra ma stać się naszym wakacyjnym miejscem docelowym, wybierzmy się tam w okresie od czerwca do września, ponieważ wtedy jest tam najmniej opadów – chyba, że spacery pod parasolem nam nie przeszkadzają. Rejony te znane są z całorocznych, obfitych opadów deszczu. Najwięcej jest ich tam w okresie od grudnia do marca.

Kuchnia

Kuchnia w Indonezji jest połączeniem kuchni arabskiej, indyjskiej, europejskiej i chińskiej. Największy na świecie archipelag wysp wyróżnia się ogromną różnorodnością sztuki kulinarnej. Każda z wysp wyróżnia się swoim własnym, odrębnym stylem. Jest to wynik tradycji, religii a nawet warunków glebowych i klimatu. Na wyspie Bali kuchnia jest ostra i obfitująca w przyprawy, a na Jawie z kolei jada się dania łagodne i słodkie.

Podstawą kuchni indonezyjskiej jest mięso, ryby, ryż i owoce morza. Charakterystyczną potrawą dla tego kraju, jest ryż podawany z paroma rodzajami mięsa lub rybami. To wszystko polewane jest różnymi sosami bądź ozdobione warzywami dla urozmaicenia smaku. Egzotykę kuchni indonezyjskiej podkreśla stosowanie smażonych orzeszków ziemnych, delikatnej pasty krewetkowej i kokosów (lekkie sałatki z ananasem, ogórkiem lub mleczkiem kokosowym należą do najbardziej lubianych przez turystów). Na archipelagu ze względów kulturowych nie są popularne napoje alkoholowe, a częściej pija się wodę i soki.

Jedzenie na ulicach niekiedy wygląda bardzo apetycznie ,ale nie wszystkie z serwowanych potraw są warte spróbowania. Do najsmaczniejszych należą: Nasi Gorent ( smażony ryż z krewetkami, mięsem wołowym i drobiowym oraz jajkiem, doprawiony papryką, cebulą, szczypiorkiem, czosnkiem, pomidorami oraz przyprawami), Sate to kawałeczki kurczaka, podawane na wykałaczkach z grilla, polane sosem z orzechów ziemnych i ryżu. Ayam Goreng uwielbiany jest za swój europejski smak, jest to smażony kurczak z ryżem i szpinakiem, który turyści wykonują później sami w domu. Popularnością cieszy się także Soto, jest to zupa z kurczakiem i jajkiem, z dodatkiem ryżu i chińskiego makaronu. Godnym polecenia jest Bakar Girang (ryba w całości smażona na grillu).

Godne polecenia restauracje w Nuda Dua, Benoa:

Poco Loco – Jalan Pantai Peming; podawana jest kuchnia meksykańska.

Ole Ole – centrum handlowe Galleria; tutaj serwowana jest kuchnia śródziemnomorska.

Pica Pica – centrum handlowe Galleria; kychnia śródziemnomorska ze szczególnym uwzględnieniem kuchnii hiszpańska.

Bum Bu – Jalan Pratama Tanjung Benoa; tradycyjna kuchnia indonezyjska.

Kejak – konkurencja Bum Bu. Serwowana jest kuchnia indonezyjska.

Popularne restauracje w Denpasar

Hongkong – jak sama nazwa wskazuje, tutaj serwowana jest kuchnia chińska.

Night Market („nocny targ”) – przy ulicy Jalan Melati / Angsoka. Tutaj możemy zjeść wyśmienite specjały kuchnii indonezyjskiej.

W Kuta, Seminyak oraz Legia turyści upodobali sobie m.in.

Un’s Restaurant – Jalan Pantai/Poppies Lane; jeśli zatęsknimy za kuchnią międzynarodową, tutaj możemy zjeść najlepsze potrawy z tej kategorii.

C-Line – Jalan Kartika Plaza; chlubą jest tu serwowana kuchnia azjatycka, którą warto spróbować

Terasa – spaghetti, makarony, sery – czyli typowa włoska..

Kin Khao – Jalan Kartika Plaza; restauracja tajlandzka, niezwykle smaczna, jeśli będziemy w pobliżu warto wstąpić i spróbować dań tajlandzkich.

Hard Rock Cafe – Jalan Pantai Kuta; kwintesencja kuchnii amerykańskiej.

i w końcu Warisan – Jalan Raya Kerobokan; smaczna kuchnia francuska w sercu Indonezjii

Przydatne w restauracjach słownictwo:

NASI- ryż

GORENG- smażony

AYAM- kurczak

SAMBAL- pikantny (najlepiej zapytać przed smażeniem)

AQUA- woda

TAMPA ES (ICE)- bez lodu (lepiej zamawiać napoje bez lodu, ponieważ nigdy nie wiadomo skąd może pochodzi woda z której został zamrożony)

TEH- herbata

KOPI- kawa

SATU, DUA, TIGA- jeden, dwa, trzy

TRIMA KASI- dziękuję

SAMA SAMA – nie ma za co, nie dziękuj

Kultura i religia

Struktura etniczna Indonezji jest bardzo bogata, ponieważ na jej terenie zamieszkuje ponad 300 grup etnicznych. Większość z nich ieszka głównie na Borneo i Papui. Największe grupy to: Jawajczycy (41%), Sundajczycy (15%), Malajowie (3%), Madurowie (3%), Batakowie (3%), a także Chińczycy.

Z racji tak bogatej mozaiki kulturowej i grupowej zamieszkującej te tereny, funkcjonuje tu ponad 700 różnych języków i dialektów. Zdecydowana większość z nich należy do austronezyjskiej rodziny językowej. Oficjalnym językiem urzędowym w kraju jest indonezyjski (modyfikacja języka malajskiego). Jest on powszechnie używany jest w handlu, administracji, edukacji i mediach. Większość mieszkańców Indonezji w zależności od swojej przynależności i regionu posługuje się językami lokalnymi, zwłaszcza jawajskim. W samej stolicy i miejscowościach turystycznych Indonezyjczycy płynnie mówią w języku angielskim.

Wymiana czułości wśród turystów w miejscach publicznych nie jest zachowaniem niemoralnym, ale Balijczycy, podobnie jak ludność w innych krajach azjatyckich, nie są do niej przyzwyczajeni.

Uwaga!

krew uważana jest za nieczystą, dlatego osoby z krwawiącymi ranami nie mogą wchodzić do świątyń. Absolutnym tabu pod względem fotografowania są publiczne kąpieliska, gdzie nie należy robić zdjęć.

Indonezyjczycy obchodzą święta islamskie, chrześcijańskie i buddyjskie. Święto narodowe Indonezji obchodzone jest 17 sierpnia ( Dzień Niepodległości kraju). W czasie świąt pozostają czynne domy towarowe. Wyjątkiem są dwa wolne od pracy dni, związane ze świętem zakończenia muzułmańskiego postu – ramadanu.

Mimo zagwarantowania przez konstytucję tego państwa wolności co do rodzaju wyznawanej religii, rząd oficjalnie uznaje tylko sześć religii: islam, protestantyzm, katolicyzm, hinduizm, buddyzm i konfucjanizm. Najwięcej mieszkańców wyznaje islam (86%). Pozostali to głównie chrześcijanie (11%), hindusi (2%) i buddyści (1%).

W obyczajach Indonezyjskich przyjęło się iż kobieta i mężczyzna zyskują status w pełni dorosłych przez małżeństwo i rodzicielstwo. Sama ceremonia ślubu wyróżnia się nawet pod względem wypowiadanych przez przyszyły małżonków sentencji. Uznawane jest łączenie w związku małżeńskim pary o orientacji homoseksualnej. Na Sumatrze i we wschodniej części kraju zdarzają się małżeństwa kojarzone na zasadzie przymierza między klanami rodzin. Natomiast wśród Jawajczyków ważniejszy jest status społeczny przyszłych małżonków.

Poligamia zdarza się rzadko, jeżeli już to głównie w społecznościach muzułmańskich i chińskich. Małżeństwa międzyetniczne są rzadkością. Na terenach miejskich zamieszkiwanych przez warstwy wykształcone, łączenia grup etnicznych są coraz częstsze.

Z racji tego że w Indonezji mieszkają głównie muzułmanie, prawa kobiet są ograniczone w stosunku do mężczyzn. Mężczyźni pełnią rolę przywódców społeczności, decydentów i mediatorów, a na barkach kobiet spoczywają obowiązki rodzinne i domowe.

Teatr

Wayang, czyli indonezyjski styl cieniowego teatru, przedstawienia kukiełkowego. Tradycyjnie miał on na celu przekazanie wartości hinduskich i muzułmańskich mieszkańcom jawajskich wsi. Przedstawieniom akompaniuje zespół gamelan (instrumentalnie złożony jest on z gongów, bębnów i instrumentów strunowych).

Na granicy

Niezależnie od rodzaju pobytu w Indonezji obywatele RP muszą ubiegać się o wizy (turystyczne, służbowe, pobytowe oraz tranzytowe).Ważność wiz można przedłużać w Indonezji. Koszt wizy turystycznej krótkoterminowej wydanej zaraz po przybyciu to minimum 10 USD, na okres do 30 dni wynosi ok. 30 USD a na okres do 60 dni – ok. 40 USD.

Jeżeli wyjazd nie przekracza jednego miesiąca, wizę możemy otrzymać przy wjeździe do Indonezji w ustalonych punktach granicznych na lotniskach i w portach morskich (tzw. visa upon arrival).Jest to możliwe w portach lotniczych w Dżakarcie, Medanie, Pekan Baru, Padangu, Surabayi, Manado i Denpasar (Bali) oraz na portach morskich: na wyspie Batam – ( port Sekupang, Balu Ampo Nongsa, Marina Teluk Senimba ); na wyspie Bintan – ( w portach Bandar Bintan Teleni Lagoi, Bandar Sri Udang Lobam ); na wyspie Sumatra – (porty w Belawan, Sibolga, Yos Sudarso, Teluk Bayur ); wyspa Jawa – ( w porcie Tanjung Priok (Dżakarta); na wyspie Bali – w porcie Padang Bai, w prowincji Irian Zachodni (Papua Zachodnia) w porcie Jayapura.

Wymaganymi dokumentami są: wypełniony wniosek wizowy, dwa zdjęcia oraz paszport. Posiadanie biletu lotniczego jest konieczne w momencie składania wniosku o wizę w Wydziale Konsularnym Ambasady Indonezji w Warszawie. Na żądanie władz imigracyjnych należy okazać bilet powrotny. Przy przekroczeniu granicy wymagana jest karta kredytowa lub zaświadczenie stwierdzające o posiadaniu konta bankowego. W przeciwnym razie osoba zapraszająca musi zagwarantować, że na okres pobytu w Indonezji zapewni środki utrzymania oraz opiekę tej osobie.

Przykładowo jak to wygląda po wylądowaniu na lotnisku w Jakarcie – po pierwsze nie trzeba deklarować rzeczy. Po drugie przed kontrola paszportową po prawej stronie jest visa on arrival, a po lewej stronie otrzymuje się biały prostokątny kwitek tzw. departure card. Turysta otrzymuje jedynie część tego papierku. Należy go zachować do czasu wylotu, gdyż będzie on wymagany przy odprawie.

Przy wjeździe na terytorium Indonezji nie ma obowiązku zdeklarowania ilości przewożonej waluty oraz nie ma ograniczeń co do wwozu lub wywozu obcych środków płatniczych. Limity natomiast dotyczą miejscowej waluty i wynoszą 5 mln RP. Indonezja odbiega od innych krajów po względem powszechnie przyjętych standardów co do rodzaju wwożonych na ich teren przedmiotów, a mianowicie na teren Indonezji można wwozić telewizory, wieże hi – fi , sprzęt audio – wideo. Ograniczenia nałożone są co do wywozu miejscowych dzieł sztuki sprzed 1945 roku oraz wprowadzony jest zakaz wywożenia rzadkich gatunków lokalnej fauny i flory. Przepisy zezwalają na bezcłowy wwóz 2 l napojów alkoholowych, 200 szt. papierosów, 50 cygar lub 100 g tytoniu, oraz "rozsądnej" ilości perfum lub wody toaletowej.

Ważne adresy:

Ambasada Republiki Indonezji ul. Estońska 3/5, 03-903 Warszawa tel. 617 51 79, 617 51 08 fax 617 84 51 e-mail: [email protected]

Polskie placówki dyplomatyczne w Indonezji:

Ambasada RP Jl. HR Rasuna Said Kav. X Blok IV / 3 12950 Jakarta Selatan, Indonezja telefony: centrala: (0062-21) 25 25 938/39/40, sekretariat Ambasadora: 25 25 948 Telefon komórkowy dyżurnego (konsularne): 08161828032 fax. 25 25 958 e-mail: [email protected], [email protected], [email protected] godziny pracy: od poniedziałku do piątku 08:30-15:30

Konsulat Honorowy w Bandungu Konsul Honorowy: Maria Jolanta Pawłowska – Budiman 40 198 Bandung, Jalan Bukit Pakar Utara 75 Tel. (62-22) 250-37-65, 420-39-38 Fax.- (62-22) 250-79-98 e-mail: [email protected]

Plaże

Na pytanie „Czy w Indonezji są ładne plaże” należy odpowiedzieć „Nie są ładne. Indonezja to archipelag wysp, które słyną, nie z ładnych – ale wręcz bajecznych plaż!”

Plaża w Kucie to prawdziwa oaza spokoju, Ci którzy twierdzą, że tamtejsze rejony są przeludnione mogą być zdziwieni, że ze znalezieniem wolnego leżaka, nie będzie tam problemu. Chyba, że zechcemy korzystać z uroków plażowania w godzinach popołudniowych – wtedy jest już gorzej, leniwi turuści opuszczają swoje pokoje i gnają na rozgrzany indonezyjskich słońcem, piasek. Jeśli chcemy zatem uniknąć tłumów, wybierzmy się na plażę wcześniej.

W wielu miejscach występuje zakaz kąpieli, ale turyści nic sobie z tego nie robią i do woli korzystają z uroków oceanu. Ale jak tu się powstrzymać i nie wejść do lazurowej i orzeźwiającej wody?

Na plażach słychać muzykę pochodzącą z przybrzeżnych knajpek, na niebie widać kolorowe latawce – widok jest niezapomniany. Na tych plażach odczuwamy każdym zmysłem nasz urlop.Możemy też tam skorzystać z fachowego masażu, wypić koktajl, popływać perahu (czyli na katamaranie).Jeśli męczą nas tłumy, polecamy plaże na Lomboku – tam ludzi jest najmniej, a uroki krajobrazów te same, z tym, że wciąż dziewicze.

Praktyczna wskazówka! W Indonezji zniesiono już zakaz opalania się toples.

Fotografie plaż na Gili Trawangan często zdobią broszury biur podróży i bynajmniej oferty te nie są przereklamowane. Tutaj rafa koralowa jest praktycznie w zasięgu ręki i widać ją gołym okiem, wystarczy jedynie maska i rurka. Obecność towarzyskich żółwi nas zachwyci i poprawi samopoczucie. Podobnie wyglądają plaże na Gili Meno – tam również piękny biały piasek komponuje się z lazurowym wybrzeżem.

Regiony

Obszar Indonezji jest podzielony na następujące regiony: wyspy Sumatra, Jawa, Kalimantan i małe wyspy. Pięć głównych wysp to: Sumatra – Sumatera (ponad 470 km2), Jawa (ponad 130 km2), Kalimantan (prawie 540 km kw), Sulawesi (prawie 190 km kw.) i Irian Jaya (dawniej: Irian Zachodni) stanowiący część Papui Nowej Gwinei, która jest drugą największą wyspą na świecie (prawie 422 km2). Mniejsze wyspy stanowią archipelag Małych Wysp Sundajskich (Bali, Flores, Lombok, Sumba i Sumbawa) oraz archipelag Maluków (Komodo, Halmahera i Seram).

Bali to perełka w archipelagu wysp Indonezji, a dokładniej Małych Wysp Sundajskich. Ta tropikalna kraina jest istnym eldoradem. Zachwyca tutaj wszystko: niezwykła, ciekawa kultura, tradycyjne tańce nieustannie towarzyszące życiu Balijczyków, ujmujące arcydzieła sztuki. Zachwycają także piaszczyste plaże z magicznymi zachodami i wschodami słońca. Zachwyca dzika, nieokiełzana przyroda, unikalne zwierzęta, egzotyczne rośliny, bujne lasy i zapierające dech w piersiach krajobrazy.

Na Bali na turystów czeka wiele kurortów, ekskluzywnych hoteli z szeroką gamą atrakcji i ciekawymi ofertami.

Dawne pałace władców, tysiące monumentalnych, bogato zdobionych świątyń, cudowne błękitne laguny, złocisty piasek… Chyba nie trzeba dłużej zachęcać – to po prostu raj na ziemi. Czar balijskiej krainy porywa serca wszystkich, którzy tu przebywają. Jeśli raz przekroczysz progi tego niezwykłego świata sztuki orientu, już zawsze będziesz chciał tu powracać.

Liczne parki przyrody, majestatyczne łańcuchy górskie, nieprzenikniona dżungla, wspaniałe, nowoczesne, perfekcyjnie wyposażone ośrodki turystyczne – to tylko garstka atrakcji, które staną na Twojej drodze.

Wyspa jest miejscem niezwykle romantycznym. Któż nie ulegnie urokowi magicznych zachodów słońca podziwianych z obmywanego przez krystaliczną, ciepłą wodę wybrzeża usłanego miękkim piaskiem? Wsłuchując się jednocześnie w szum fal bądź dochodzącą z pobliskich kurortów egzotyczną muzykę z pewnością uciekniemy od rzeczywistości.

Zabytki

Do najpiękniejszych zabytków Jawy należą budowle religijne, świątynie wybudowane na cześć hinduizmu lub buddyzmu. Większość z nich powstało pomiędzy VIII a X wiekiem. Dzięki poszanowaniu tradycji i głębokiemu zakorzenieniu wiary mieszkańców Indonezji, miejsca kultu ich wierzeń pozostały dobrze zachowane i niezniszczone. Do najważniejszych zabytków należy świątynia Borobudur. Otaczają ją wulkany, a sama budowla jest ogromna i majestatyczna. Prawdopodobnie wznoszenie tego kolosa zajęło ok 80 lat. Do jej budowy wykorzystano 1,6 mln bloków z kamienia wulkanicznego. Z samego szczytu świątyni można podziwiać cudowne krajobrazy i naprawdę zachwycić się urokiem tej dziewiczej krainy. Według lokalnych wierzeń, osoba która podejmie się wejścia na sam szczyt Borobudur zostanie obdarowana łaskami. Musi jedynie podczas swojej wspinaczki skupić się na jednym, konkretnym życzeniu i później dotknąć posągu Buddy – życzenie podobno się wówczas spełni. Borobudur składa się z kilku poziomów. Baza ta jest pokryta licznymi płaskorzeźbami. Wyżej położone są cztery kwadratowe tarasy przedstawiają życie Buddy i momenty jego oświecenia. Kolejna kondygnacje mają okrągłe kształty i znajdują się na nich liczne pomniki. W całym Borobudur można natknąć się na charakterystyczne konstrukcje zwane „stupa” – proste budowle kultu buddyjskiego, zazwyczaj używane jako relikwiarze. Wewnątrz umieszczone są figury Buddy. Borobudur ma również swoje muzeum.Całość naprawdę zasługuje na uzanie i uwagę, taki styl budownictwa jest bardzo rzadki i wywołuje wiele pozytywnych emocji. Turyści chętnie powracają do tego miejsca.

Prambanan to kompleks hinduskich świątyń. Znajdują się one niedaleko miejscowości Yogyakarty. Prambanan jest uznany przez turystów za jeden z najpiękniejszych i najbardziej wyróżniajacych się zabytków Indonezji. Konstrukcja tej pięknej budowli w całości opiera się na wysokich, strzelistych wieżycach. Najwyższa ze świątyń sięga aż 47 metrów. Głównym zabytkiem tego majestatycznego kompleksu jest Candi Loro Jonggran. Centralny plac tego zabytku składa się z sześciu głównych świątyń. Drugi jest nieco niżej położony a na jego miejscu znajdują się mniejsze świątynie. Najniżej położony jest ostatni plac. Odwiedzając te wspaniałe budowle, należy zwrócić uwagę na liczne pomniki bóstw hinduskich: stwórcę Brahmę, opiekuna Wisznu, boga wieczności Sziwę.

Bengkulu

Do najciekawszych zabytków tego miejsca należy Fort Marlborough,.. Innym ciekawym miejscem jest Rezydencja pierwszego prezydenta Indonezji – Sukarno. Obecnie w tym miejscu jest muzeum.

Park Narodowy Komodo

Na Park Narodowy Komodo składają się trzy wyspy: Komodo, Rinca i Padar oraz kilka, mniej znaczących wysepek. Tylko w tym jednym miejscu na świecie można spotkać ogromne warany. Są one największymi jaszczurkami zamieszkującymi ziemie. Park narodowy został wybudowany w celu ochrony tych niezwykłych zwierząt przed wyginięciem. Na wyspach nie ma dróg dla użytku samochodowego można się na nich przemieszczać tylko pieszo. Decydując się na zwiedzanie tych pięknych wysp należy skorzystać z usług przewodnika.

Jezioro Toba

Ogromne jezioro, którego powierzchnia jest większa niż powierzchnia całego Singapuru! Na środku jeziora znajduje się wyspa Pulau Samosir.

Bunaken

Bunaken jest idealnym miejscem do wypoczynku dla fanów nurkowania. Można się tu naprawdę zrelaksować i co najważniejsze na wiele różnych sposobów, na przykład obserwując delfiny, wędkując, bądź po prostu w zwyczajny sposób, błogo wylegując się na piaszczystej plaży. Możliwy jest tzw snorkling (eng) jest to tzw. nurkowanie na powierzchni wody. Koszt wypożyczenia sprzętu to ok 20.000 RP.

Nanggroe Aceh Darussalam

Miejsce wypoczynku charakteryzujące się piękną, dziką przyrodą jak również poprzez ukształtowanie terenu można w przeróżny sposób spędzić czas. Można tutaj spłynąć tratwą po rzece Alas. Perełką dla miłośników sportów górskich jest szczyt Gunung Leuser (wysokości 3404 metrów). W tym niezwykle malowniczym miejscu znajduje się wiele szkółek nurkowania. Do największych zabytków należy meczet Baiturrahman. Ta wspaniała budowla jest specjalnie dla podróżników, podświetlona w nocy co dodaje jej jeszcze większego uroku.

Park Narodowy Bromo-Tengger-Semeru

Nazwa parku wywodzi się od dwóch szczytów Indonezji, najwyższego (Semeru) oraz najpopularniejszego (Bromo). Semeru jest najwyższym i najbardziej aktywnym wulkanem w całej Indonezji (wysokość 3676 metrów). Co jakiś czas z jego wnętrza bije gorąca para i unosi się z niego dym, co nadaje temu miejscu większego smaczku.

Zabytki z Listy Światowego Dziedzictwa UNESCO

1991 – Zespół świątynny Borobudur

1991 – Park Narodowy Ujung Kulon

1991 – Park Narodowy Komodo

1991 – Zespół świątynny Prambanan

1996 – Sangiran – stanowisko antropologiczne praczłowieka

1999 – Park Narodowy Lorentz

2004 – Zasoby lasów deszczowych na Sumatrze

Zakupy i pamiątki

Z Indonezji warto przywieźć regionalne produkty rzemiosła snycerskiego. Jest masa sklepów oferujących kunsztowne rzeźby z drewna, a w sklepikach z antykami można znaleźć tradycyjne Indonezyjskie figury. Każda z większych wysp posiada wiele sklepów z odzieżą, butami i torebkami. Kupić można także wyroby skórzane. Oprócz odzieży gotowej można zamówić stroje na miarę. Ciekawą pamiątką są malowidła na tkaninach, na przykład balijskie „Ider Ider”, czyli piękne, ludowe obrazy robione na długich materiałach przypominające szarfy. Przepełniony są one postaciami bohaterów i demonów, jest to tzw. styl Wayang. Charakterystyczne dla kultury Indonezyjskiej są ubrania bogate w Batiki, czyli spiralne i geometryczne wzory. W kompozycjach batikowych pojawiają się także bawoły, ptaki, maski i lalki. Rzemiosło artystyczne wyróżnia się pięknym ozdobami i wyrobami ze złota i srebra. Na wiosce Celuk można zakupić wykute w złocie i srebrze kwiaty, misy i figurki demonów, ozdobione kamieniami półszlachetnymi.

Oprócz wyżej wymienionych wyrobów oferowane są także sztylety malajskie, wyroby bambusowe, lalki i ozdoby z orzecha kokosowego lub drewna tekowego. Można je kupić we wszystkich sklepach z pamiątkami, podobnie jak rzeźby z kości oraz plecione kapelusze i koszyki.

W Indonezji należy uważać na tzw. "zaproszenie do galerii". W miejscowościach obleganych przez turystów takich galerii jest pełno, a wielu sprzedawców bazuje na naiwności turystów. Śmiało można się zatem targować.

Zdrowie i szczepienia

Szczepienia przy podróży z Polski nie obowiązują, natomiast wymagane jest szczepienie przeciwko żółtej gorączce, jedynie od osób przybywających bezpośrednio z rejonu występowania tej choroby.

Dla własnego bezpieczeństwa zaleca się szczepienia przeciwko następującym chorobom:

-wirusowe zapalenie wątroby typu A

-wirusowe zapalenie wątroby typu B

-tężec + błonica

-choroba Heinego-Medina (inaczej: poliomyelitis)

-dur brzuszny *

-japońskie zapalenie mózgu *

-inne egzotyczne choroby według zaleceń lekarza w bardzo rzadkich sytuacjach 

*w zależności od charakteru, terminu i trasy wycieczki oraz indywidualnych wskazań

Groźną chorobą mającą ogniska wirusowe w Indonezji jest Malaria.

Występuje ona niezależnie od pory roku w całym kraju poza okolicami Jakarty, dużymi miastami oraz miejscowościami turystycznymi na wyspach Jawa i Bali.

Uwaga: powyższe zalecenia ze względu na bezpieczeństwo turystów, odnoszą się do dorosłych, zdrowych podróżników, zaszczepionych w dzieciństwie zgodnie z kalendarzem szczepień obowiązkowych.Zalecenia dla turystów z przewlekłymi schorzeniami, podróżujących kobiet w ciąży oraz dzieci mogą się różnić od przedstawionych.

Wybór szczepień oraz sposobów profilaktyki malarii jest zależny od trasy i charakteru podróży a także od stanu zdrowia turysty oraz indywidualnych przeciwwskazań. Dlatego zaleca się wizytę w specjalistycznej poradni na 6-8 tygodni przed wyjazdem. Lekarz w zależności od potrzeb może skompletować podręczną apteczkę podróżną.Warto dodać, że w czasie epidemii ptasiej grypy w Indonezji pojawiły się liczne przypadki zachorowań, a nawet zgonów. Problem tem jest jednak zażegnany i w żaden sposób nie zagraża turystom.

Opieka medyczna w Indonezji jest płatna. Koszt wizyty lekarskiej wynosi od 15 do 30 USD (przy nagłych i ciężkich wypadkach – do 200 USD). Koszt jednej doby pobytu w szpitalu – od 15 USD w szpitalu państwowym (np. Szpital Wydziału Medycyny Uniwersytetu w Indonezji „Cipto Mangkusumo" w Dżakarcie) do 250 USD w prywatnej klinice. Przeciętny koszt pobytu w szpitalu wynosi 150 USD dziennie, przy czym koszty te nie obejmują opłat za usługi medyczne, badania laboratoryjne oraz lekarstwa

Klimat i pogoda

W Indonezji panuje charakterystyczny klimat dla stref równikowych, a mianowicie bardzo wilgotny. Centralna część Kalimantanu i Małych Wysp Sundajskich ma klimat podrównikowy.W tym pięknym kraju można wyróżnić dwie pory roku: suchą i deszczową. Od kwietnia do października panuje okres ciepły i suchy.Od listopada do marca na terenie Indonezji wieje północny monsun znad Chin i Pacyfiku. Od maja do września monsun południowy znad Australii i Oceanu Indyjskiego. Cały kraj wyróżnia się wysokimi temperaturami, chłodniej jest w górach Indonezji.

Średnia temperatura powietrza wynosi 25-28°C na nizinach, 20°C w górach oraz 21-23°C na wyżynach.Najcieplejszym okresem są miesiące od czerwca do września, temperatura wynosi wtedy ponad 31°C, ale to niewielka różnica ponieważ, najchłodniej jest teoretycznie od grudnia do lutego, jednak temperatura wtedy potrafi dochodzić wtedy nawet do 29°C – jak widać, różnice są nieznaczne. Z tym, że w okresie tym występuje najwięcej opadów deszczu, których z kolei najmniej jest analogicznie w okresie letnim.

Wielkość opadów jest różna co do regionów:

-5000-7000 mm w masywach górskich Sumatry i Jawy;

-500 mm na środkowym Celebesie.