Islandia przewodnik

Regiony-islandii

Błękitna Laguna

Błękitna Laguna jest jednym z najpopularniejszych miejsc na Islandii. Co roku odwiedza ją ponad 100 tys. turystów. Kąpielisko znajduje się ok. 40 km. od Reykjaviku.

Błękitna Laguna jest naturalnym basenem położonym na obszarze geotermalnym. Otoczona jest przez pola lawowe i czarne plaże z wulkanicznym piaskiem. Woda w Błękitnej Lagunie ma temperaturę 37oC, mlecznobłękitny kolor i liczne właściwości lecznicze; przeciwdziała chorobom skóry i odpręża. Na terenie kąpieliska działa wypożyczalnia ręczników, a nawet kostiumów kąpielowych, oferowane są też liczne zabiegi pielęgnacyjne.

W pobliżu Błękitnej Laguny znajduje się ogromna elektrownia geotermalna Svartsengi, której wody odpływowe stworzyły wielkie jezioro. Miłośnicy sportu znajdą w okolicy pola golfowe oraz ośrodek jazdy konnej, gdzie po gorących kąpielach będą mogli zażyć ruchu na świeżym powietrzu. 

Namaskard

To największy obszar geotermalny na Islandii. Znajdziemy tam wrzące błota wulkaniczne, gorące źródła, mini-gejzery i liczne szczeliny z których wydobywa się para o zapachu siarki i temperaturze 200oC. Woda zmieszana z gazami powoduje, że powierzchnia ziemi nie jest gładka, a tworzy liczne stożki.

W pobliżu znajduje się piękne jezioro Myvatn, którego brzegi zbudowane są z magmowych skał o fantazyjnych kształtach. Woda w jeziorze bogata jest w składniki mineralne i glony, dlatego ma błękitno-zielony kolor. Jezioro jest siedliskiem wielu gatunków ptaków i roślin. 

Thingvellir

To południowa część Islandii, uznawana za najbardziej niezwykłą. To miejsce, gdzie stykają się dwie płyty tektoniczne – północnoamerykańska i euroazjatycka. Tam znajduje się największe jezioro Islandii, mające powierzchnię 83 km2 Thingvallavatn. Niedaleko znajduje się Sadzawka Topielców. Tu karano śmiercią przez utopienie kobiety, które rodziły nieślubne dzieci. Jednak punktem centralnym okolicy jest klif Logberg. To właśnie tam odbywały się obrady pierwszego parlamentu, a mówcy zwracali się do zgromadzonych z tego wzniesienia. W pobliżu leży ciepłe jezioro Laugarvatn. To tam, u zarania chrześcijaństwa na wyspie, Islandczycy przyjęli chrzest.

W Thingvellir znajduję się kościół, w którym wisi legendarny Dzwon Islandii, uwieczniony w powieści Halldora Laxnessa. W nim też znajdziemy jedną z najstarszych Biblii. Co ciekawe, pastor urzędujący w kościele w Thingvellir jest jednocześnie zarządcą parku narodowego utworzonego na terenie doliny w 1928 roku. W 2004 roku park został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Ceny i waluta

Walutą w Islandii są korony. Jedna korona dzieli się na 100 aurar. 100 koron islandzkich obecnie ma wartość ok. 2,60 zł, jednak ze względu na niedawny kryzys ekonomiczny, waluta ta jest teraz bardzo niestabilna, a kurs często się zmienia. Dlatego warto uważnie śledzić wahania korony i kalkulować wszelkie transakcje. Wymiany najlepiej dokonywać z bankach, gdyż islandzkie kantory stosują niekorzystny przelicznik.

Islandia to jedno z najdroższych państw na świecie, głownie ze względu na to, że niemal wszystkie towary muszą być importowane zza morza. Chleb kosztuje tam ok. 150 – 200 ISK, mleko 70 ISK, kilogram sera żółtego 800 ISK, kilogram ziemniaków 150 ISK, puszka sardynek 50 ISK, paczka parówek 629 ISK, a chipsy 219 ISK. Piwo w sklepie kupimy za 109 ISK, litrowy sok w kartonie za ok. 200 ISK, a wodę mineralną za 117 ISK.  Kawa w kawiarni to wydatek rzędu 300 ISK, ciastko ok. 400 ISK, a piwo w pubie ok. 700 ISK. Za lunch zapłacimy 1000 ISK, a za kolację w restauracji 1500 ISK. Bilet autobusowy kosztuje ok. 150 ISK, do kina 800 ISK, a wstęp do muzeum 300-400 ISK, a do zoo w Reykiaviku  450 ISK. Jeśli decydujemy się na pokój w hotelu, trzeba spodziewać się, że zapłacimy ok. 40000 ISK za noc, natomiast w guesthousie powinniśmy znaleźć miejsce za 2000 ISK za noc.

Jeśli chcemy ograniczyć koszty, rozwiązaniem może być też Islandia last minute. Zorganizowana wycieczka last minute zmniejszy koszty przejazdów i zakwaterowania, które będziemy musieli ponieść. 

Co ze sobą zabrać?

Na Islandii panuje specyficzny klimat, dlatego koniecznie trzeba wziąć ze sobą ciepłą, odporną na wiatr i deszcz, odzież. Dobrze sprawdzają się wełniane swetry i takież czapki oraz rękawiczki. Warto zaopatrzyć się w odpowiednie buty, ocieplane, wodoszczelne i nadające się na terenowe warunki. Jadąc samochodem, w okresie zimowym, bezwzględnie trzeba mieć zimowe opony. Trzeba pamiętać, że na niektóre trasy można wjechać tylko autem z napędem na cztery koła.

W Islandii jest inne napięcie i częstotliwość w sieci elektrycznej. Wtyczki przywiezione z Polski mogą nie pasować do gniazdek, dlatego trzeba się zaopatrzyć w odpowiednie przejściówki.

Turyści planujący tani wyjazd, powinni wziąć ze sobą śpiwory, gdyż prawie we wszystkich hotelach i pensjonatach są wspólne sale, w których nocleg jest zdecydowanie mniej kosztowny niż wynajęcie pokoju. 

Jak dotrzeć?

Z Warszawy do Reykiaviku latają samoloty Icelandair. Ceny biletów wahają się od 250 do 500 euro. Z kolei z Krakowa do Islandii latają tanie linie Iceland Express. Tu bilet można dostać już za 150 euro. Lot trwa ok. 2 godzin i 20 minut.
Na Islandie można się też dostać promem z Hanstholm w Danii lub z Bergen w Norwegii. Prom ma przystanek na Wyspach Owczych, a ostatecznie zawija do islandzkiej miejscowości Seydisfjördur. Szczegółowe informacje na temat przeprawy promowej można znaleźć na stronie smyril-line.com.

Podróż można zorganizować samemu, lub skorzystać z ofert biur podróży. Niektóre z nich proponują wyjazdy all inclusive do Reykiaviku, a dla posiadaczy samochodów z napędem na cztery koła – objazdowe wycieczki dookoła wyspy. 

Kiedy jechać?

Większość turystów przyjeżdża na Islandię w letnim sezonie, który trwa od czerwca do sierpnia. Lato w Islandii to jedyna pora roku, kiedy temperatura dochodzi nawet do 15oC.  W maju i we wrześniu jest zdecydowanie mniej podróżujących, chociaż wciąż można liczyć na całkiem niezłą pogodę.

Jednak najlepsza aura panuje pod koniec maja i na początku czerwca. Wtedy miejscami leży jeszcze śnieg, nie jest zbyt ciepło, ale za to stosunkowo mało pada, a noc jest już bardzo krótka. Z kolei lipiec i sierpień są cieplejsze, ale za to bardzo deszczowe. Jesień i zima są bardzo chłodne i ciemne, dlatego nie są najlepszym czasem na odwiedzenie Islandii, chyba że ktoś lubi ekstremalne warunki. 

Kultura i religia

Islandia jest krajem raczej jednorodnym etnicznie. Oficjalnym językiem jest islandzki, ale większość mieszkańców wyspy swobodnie operuje angielskim. Język islandzki należy do grupy języków germańskich. Jego obecna forma jest bardzo zbliżona do tej, którą posługiwali się Wikingowie, którzy w IX w. n. e. zasiedlili wyspę.  Islandczycy traktują swój język jako ważną część dziedzictwa kulturowego i jego pielęgnowanie uznają za obowiązek narodowy. Co ciekawe, gdy w Europie panował jeszcze analfabetyzm, umiejętność czytania była w Islandii powszechna. Zapewne ze względu na wiekową tradycję czytelnictwa, w tym kraju wydaje się relatywnie najwięcej książek: rocznie ukazuje się około 1500 nowych tytułów w nakładzie ok. miliona egzemplarzy dla ok. 306 600 mieszkańców.

Większa część Islandczyków należy do państwowego kościoła ewangelicko-luterańskiego (ok. 90 %). Na jego czele stoi biskup, który pobiera rządową pensję. Inni protestanci stanowią ok. 3 %, a katolicy ok. 1%. Istnieją też niewielkie wspólnoty wyznaniowe innych religii. Islandia jest jednak uważana, za jeden z najbardziej ateistycznych krajów w Europie.

Islandzka kultura jest bardzo bogata i zróżnicowana, ale znana jest głownie z dziedzictwa literackiego, a szczególnie ze średniowiecznych sag i eposów. Głębokie zainteresowanie własną kulturą i historią jest nierozerwalną częścią charakteru Islandczyków. Poszukiwanie przodków i tworzenie drzew genealogicznych jest swoistym „sportem narodowym” mieszkańców wyspy. Poza literaturą, tradycyjnymi dziedzinami sztuki i rękodzieła jest rzeźbienie w drewnie i srebrze oraz tkactwo.

Kluczem do zrozumienia Islandczyków i ich kultury, jest uświadomienie sobie jak wielką wagę przywiązują oni do niezależności i samodzielności. Co więcej, społeczeństwo islandzkie jest raczej egalitarne. W Islandii zwraca się większą uwagę na równość płci niż w innych krajach. Co ciekawe, w zasadzie niewiele osób zawiera formalne związki, a pozamałżeńskie dzieci stanowią niemal 1/3 wszystkich narodzin i nigdy nie były piętnowane. 

Na granicy

Islandia należy do strefy Schengen, a więc obywatele polscy nie muszą mieć wizy wjeżdżając na jej terytorium, choć oczywiście trzeba posiadać paszport lub dowód osobisty. Bez zezwolenia na terenie tego kraju można przebywać przez 3 miesiące. Na teren Islandii nie wolno wwozić narkotyków i środków odurzających, tytoniu do żucia i tabaki, surowej żywności, ani broni. Można przewieść żywność o wadze mniejszej niż 3 kg, 1 litr wina, 1 litr mocnego alkoholu i 6 litrów piwa, 1,5 litra wina i 6 litrów piwa lub 3 litry wina. Napoje alkoholowe mogą wwozić jedynie osoby, które ukończyły 20 lat. Osoby, które ukończyły 18 lat mogą również mieć ze sobą 250 sztuk papierosów.

Jeśli chcemy przekroczyć granicę mając przy sobie więcej niż 1 telefon komórkowy, lub inne wyposażenie telekomunikacyjne, musimy mieć specjalne zezwolenie. Podobne zezwolenie trzeba posiadać na wwóz sprzętu wędkarskiego i do jazdy konnej. Dodatkowo, jeśli ekwipunek ten był wcześniej używany, trzeba dokonać jego dezynsekcji. Można to zrobić, za odpowiednią opłatą na granicy. Możemy przewieźć ze sobą niewielką liczbę lekarstw, wystarczających na 100 dni, jednak celnik ma prawo prosić o pokazanie świadectwa lekarskiego. Na wwiezienie zwierząt domowych trzeba mieć pozwolenie Ministerstwa Rolnictwa Republiki Islandii, tzw. europejski paszport nie wystarcza. Muszą one odbyć kwarantannę, którą trzeba zamówić z wyprzedzeniem. Również roślin i nasion nie można przewozić bez zezwolenia.

Nie ma natomiast ograniczeń co do ilości wwożonej gotówki, jednak osoba przewożąca ją przez granicę, musi umieć udowodnić, że jest to jej własność. Natomiast wyjeżdżając z Islandii, trzeba zgłosić gotówkę przekraczającą 15 000 euro. 

Plaże

Plaże na Islandii nie zachęcają raczej do kąpieli i wylegiwania na piasku, ale również warte są uwagi. Charakterystyczny czarny, wulkaniczny piasek i dzikie, wzburzone morze robi niesamowite wrażenie. Amerykański magazyn „Islands Magazine” uznał plaże w okolicach Vik, na południu wyspy, za jedną z najpiękniejszych na świecie. Widać z nich wystające z morza bazaltowe kolumny zwane Reynisdrangar. Według ludowej legendy, to trzy trolle, które przemieniły się w kamień, gdy świt zastał ich na otwartej przestrzeni i padły na nich promienie słoneczne.  

Regiony

Islandia  podzielona jest administracyjnie na 23 regiony. Zobacz, które zakątki kraju są najciekawsze i jakie lokalizacje według nas są warte zobaczenia.

Zabytki

Islandia jest krajem raczej jednorodnym etnicznie. Oficjalnym językiem jest islandzki, ale większość mieszkańców wyspy swobodnie operuje angielskim. Język islandzki należy do grupy języków germańskich. Jego obecna forma jest bardzo zbliżona do tej, którą posługiwali się Wikingowie, którzy w IX w. n. e. zasiedlili wyspę.  Islandczycy traktują swój język jako ważną część dziedzictwa kulturowego i jego pielęgnowanie uznają za obowiązek narodowy. Co ciekawe, gdy w Europie panował jeszcze analfabetyzm, umiejętność czytania była w Islandii powszechna. Zapewne ze względu na wiekową tradycję czytelnictwa, w tym kraju wydaje się relatywnie najwięcej książek: rocznie ukazuje się około 1500 nowych tytułów w nakładzie ok. miliona egzemplarzy dla ok. 306 600 mieszkańców.

Większa część Islandczyków należy do państwowego kościoła ewangelicko-luterańskiego (ok. 90 %). Na jego czele stoi biskup, który pobiera rządową pensję. Inni protestanci stanowią ok. 3 %, a katolicy ok. 1%. Istnieją też niewielkie wspólnoty wyznaniowe innych religii. Islandia jest jednak uważana, za jeden z najbardziej ateistycznych krajów w Europie.

Islandzka kultura jest bardzo bogata i zróżnicowana, ale znana jest głownie z dziedzictwa literackiego, a szczególnie ze średniowiecznych sag i eposów. Głębokie zainteresowanie własną kulturą i historią jest nierozerwalną częścią charakteru Islandczyków. Poszukiwanie przodków i tworzenie drzew genealogicznych jest swoistym „sportem narodowym” mieszkańców wyspy. Poza literaturą, tradycyjnymi dziedzinami sztuki i rękodzieła jest rzeźbienie w drewnie i srebrze oraz tkactwo.

Kluczem do zrozumienia Islandczyków i ich kultury, jest uświadomienie sobie jak wielką wagę przywiązują oni do niezależności i samodzielności. Co więcej, społeczeństwo islandzkie jest raczej egalitarne. W Islandii zwraca się większą uwagę na równość płci niż w innych krajach. Co ciekawe, w zasadzie niewiele osób zawiera formalne związki, a pozamałżeńskie dzieci stanowią niemal 1/3 wszystkich narodzin i nigdy nie były piętnowane. 

Zakupy i pamiątki

Najbardziej popularne pamiątki z Islandii to oczywiście wyroby z owczej wełny: swetry zdobione skandynawskimi wzorami, czapki, rękawiczki, narzuty. Niestety, nie są one tanie, ale na pewno dobrej jakości.

Warto też zwrócić uwagę na srebrną biżuterię, a w szczególności na wisiory i kolczyki ze skałami lawowymi. Osoby lubiące ekstrawagancję, na pewno zainteresują się oryginalnymi ozdobami stylizowanymi na staronordyckie wzory: smoki, zwierzęta, rośliny, runy czy młoty Thora. W sklepach z pamiątkami można też nabyć figurki i maskotki przedstawiające trolle, bohaterów sag czy starożytnych bogów.

Smaczną choć krótkotrwałą pamiątką będą tradycyjne wyroby kulinarne. Wracając z Islandii warto wziąć ze sobą skyr, czyli wyrób mleczarski podobny do jogurtu, suszone ryby czy kawior. 

Zdrowie i szczepienia

W Islandii nie ma żadnych zagrożeń sanitarno-epidemiologicznych, a szczepienia przed przyjazdem nie są obowiązkowe. Osoby opłacające składki NFZ w Polsce, również na Islandii mają prawo do opieki medycznej w ramach ubezpieczenia. Trzeba jednak mieć ze sobą Europejską Kartę Ubezpieczenia Zdrowotnego (EKUZ), którą można otrzymać w najbliższym oddziale NFZ. Pamiętajmy jednak, że EKUZ uprawnia tylko do korzystania z podstawowych usług medycznych, dlatego warto wykupić dodatkowe ubezpieczenie.

W Islandii wizyta u lekarza związana jest z opłaceniem tzw. udziału własnego, który dotyczy również osób objętych islandzkim systemem ubezpieczenia. Opłata ta nie podlega refundacji. Decydując się na podróż do Islandii, trzeba pamiętać, że koszty leczenia dla osoby nie ubezpieczonej są w tym kraju bardzo wysokie. 

Klimat i pogoda

Islandia jest wyspą leżącą niemal w strefie kręgu polarnego, dlatego na północy Islandii panuje klimat subpolarny, natomiast na południu – umiarkowany chłodny. Średnia temperatura stycznia wynosi 0,5oC, a lipca, który jest najcieplejszym miesiącem 11,2oC. Dla islandzkiego klimatu charakterystyczne są częste zmiany pogody w ciągu dnia; nagłe oziębienia lub ocieplenia i równie niespodziewane opady deszczu.

Wybierając się na tą wyspę, nie można spodziewać się upałów. Lato na Islandii jest krótkie i stosunkowo chłodne, a zima długa, ale bez wielkich mrozów. Latem dni są bardzo długie, słońce chowa się tylko na 3-4 godziny, natomiast zimą dzień trwa zaledwie parę godzin. Co ciekawe, na Islandii nie wyróżnia się ani klimatycznego lata (średnia dobowa temperatura powyżej 15oC), ani klimatycznej zimy (średnia dobowa temperatura poniżej 0oC.)

Niezależnie od pory roku, opady deszczu są częste, a wiatr niemal nie ustaje.